Startpagina / Kennisbank / Verkopers en oplichting / Online een PhD gekocht?
Een doctorstitel kopen
Online een PhD gekocht? Wie het ontdekt, en hoe snel
Misschien staat de advertentie nog open in een ander tabblad. Misschien hangt het diploma al ingelijst aan de muur. Hoe dan ook: een echte PhD laat van zich horen, met een proefschrift in een bibliotheek, een promotor, examinatoren en een registratie bij de universiteit. Een gekochte PhD komt geruisloos binnen, en juist die stilte valt mensen op. Volg er een van minuut nul tot jaar vijf, en lees daarna wat u kunt doen, vóór of na de betaling.
Minuut nul: een doctoraat in een kartonnen koker
Stel u voor: de koker wordt bezorgd. Zwaar papier, gouden zegel. Het ziet er misschien goed uit. Maar naar het uiterlijk kijkt niemand die controleert.
Wie controleert, kijkt naar waar een doctoraat uit bestaat: dingen die andere mensen samen met u hebben gedaan. En die mensen houden alles bij.
De Britse Quality Assurance Agency beschrijft een doctoraat als een begeleid onderzoeksproject dat wordt beoordeeld op een proefschrift en een viva: een mondeling examen met een examinator van buiten de universiteit, onder meer om na te gaan of het proefschrift echt van u is.
| Wat een echte PhD achterlaat | Wat er bij een gekocht PhD-diploma zit |
|---|---|
| Een proefschrift op uw naam, opgenomen in de catalogus van een bibliotheek | Niets om op te nemen |
| Een promotor die uw werk jarenlang heeft gevolgd | Niemand |
| Examinatoren die u tijdens de viva hebben ondervraagd | Niemand |
| Regelmatige voortgangsbeoordelingen in uw dossier | Geen dossier |
| Vaak ook artikelen of congreslezingen op uw naam | Niets om te citeren |
| Een registratie bij de studentenadministratie van de universiteit | Hooguit een “registratie” op een website van de verkoper |
Van minuut drie tot jaar vijf: wie het ontdekt, en wanneer
Minuut drie: een naam in een zoekvak
Wie kijkt: een oud-studiegenoot, nieuwsgierig naar die nieuwe “dr.” op uw profiel.
Een proefschrift opzoeken kost een paar minuten. In het VK gaat dat via de repository (het online archief) van de universiteit en via EThOS, de gratis catalogus van proefschriften van de British Library.
In de VS bestaat geen centrale, gratis catalogus: veel universiteiten zetten proefschriften in hun eigen repository, en ProQuest Dissertations and Theses, een betaalde database waarmee bibliotheken zoals de Library of Congress werken, ontsluit het grootste deel van de rest. Elders begint de zoektocht in de repository van de universiteit zelf.
Wat er gevonden wordt: niets. Op zichzelf bewijst dat weinig, want sommige proefschriften staan nog niet online in een catalogus. Maar naast een universiteit waar niemand ooit van heeft gehoord, roept het vragen op.
Week twee: het sollicitatiegesprek
Wie kijkt: het lid van de sollicitatiecommissie dat zelf een doctoraat heeft.
“Waar ging uw proefschrift over, en wie waren uw examinatoren?” Het is de vriendelijkste vraag van het hele gesprek, en elk eerlijk antwoord noemt iemand die u kunt opzoeken.
Wat er gevonden wordt: een antwoord dat niemand kan controleren, en dat u vanaf nu bij elk sollicitatiegesprek woord voor woord moet herhalen.
Vóór de eerste werkdag: de controle door de werkgever
Wie kijkt: hr, zodra het aanbod binnen is “onder voorbehoud van controles”.
In het VK gebruiken werkgevers vaak Hedd, de officiële Britse dienst voor diplomaverificatie (met uw toestemming), in de VS de National Student Clearinghouse en in Australië en Nieuw-Zeeland My eQuals. Of ze vragen het na bij de studentenadministratie van de universiteit. Elk van die kanalen raadpleegt de eigen gegevens van de universiteit die de graad heeft toegekend. Een controle kan dus alleen bevestigen wat er bij een echte studentenadministratie geregistreerd staat.
Wat er gevonden wordt: geen registratie om te bevestigen. Is de “universiteit” niet erkend, dan is het nog sneller voorbij: kijk op GOV.UK voor het VK, in DAPIP voor de VS, of elders in de waarschuwingslijsten van overheden.
Jaar twee: het visumformulier, of de beroepsvergunning
Wie kijkt: een medewerker van de visumdienst, of een toezichthouder.
Er komt een functie in een ander land voorbij. In het VK kan UK ENIC, de Britse instantie die buitenlandse diploma's waardeert, een buitenlands diploma naast de Britse niveaus leggen. Het Statement of Comparability (een verklaring over het niveau van een buitenlands diploma) dat u daarvan krijgt, laat u zien als u solliciteert, gaat studeren of een registratie bij een beroepsorganisatie aanvraagt. Voor één visumroute wordt een buitenlandse PhD gecontroleerd via Ecctis, de organisatie die UK ENIC beheert.
In een gereglementeerd beroep controleert de toezichthouder uw kwalificaties voordat u het beroep mag uitoefenen.
Wat er gevonden wordt: niets om te vergelijken, want UK ENIC vergelijkt alleen kwalificaties die in hun eigen land nationaal erkend zijn.
Volgens de Britse Immigration Rules, om één voorbeeld te noemen, moet een aanvraag worden afgewezen als de behandelaar ervan overtuigd is dat de aanvrager heeft misleid, bijvoorbeeld met valse documenten.
Jaar vijf: de bevordering
Wie kijkt: een nieuwe collega met een doctoraat in uw vakgebied.
In de vergaderstukken van de directie over uw bevordering staat een korte biografie, inclusief de titel van uw proefschrift. Uw collega wil het graag lezen en zoekt in de repository, en daarna in EThOS.
Wat er gevonden wordt: een titel die geen enkele bibliotheek ooit in haar catalogus heeft opgenomen, bij een graad die u sinds minuut drie bij elke stap hebt gebruikt.
Wat de wet ervan zegt. In Engeland, Wales en Noord-Ierland is het fraude volgens de Fraud Act 2006 als u oneerlijk een valse voorstelling van zaken geeft om er voordeel uit te halen. In de staat Washington, om één voorbeeld te noemen, is het strafbaar om willens en wetens een vals academisch diploma te gebruiken voor een baan of een bevordering. Voor andere landen: zie wat een nepdiploma kan kosten.
Drie vragen die elk echt doctoraat doorstaat
Bij elke halte hierboven werd een van deze vragen gesteld. Pas ze toe op de PhD die u hebt, of op die uit de advertentie.
- Waar kan iemand mijn proefschrift lezen? In de repository van een universiteit, of in de catalogus van een bibliotheek die u bij naam kunt noemen. Zelfs een proefschrift dat nog niemand mag inzien, staat meestal al in een catalogus vermeld. Gesteld in minuut drie en jaar vijf.
- Wie hebben mij begeleid en geëxamineerd, of wie zouden dat doen? Mensen met naam en toenaam, aan een echte universiteit, die iedereen kan opzoeken. Gesteld in week twee.
- Bevestigt de universiteit mijn graad aan een werkgever? De universiteit zelf, die u op eigen houtje hebt gevonden, en niet een “verificatiepagina” van de verkoper. Gesteld vóór de eerste werkdag.
Luidt een eerlijk antwoord “nergens”, “niemand” of “nee”, dan hebt u een papiertje, geen doctoraat.
Een proefschrift is te lezen. Een diploma is alleen te bekijken. Wie een PhD-diploma koopt, koopt precies het ene onderdeel dat niets bewijst.
Staat u op het punt online een PhD te kopen? Besteed die jaren aan het echte werk
Wat een gekochte doctorstitel aantrekkelijk maakt, is meestal de tijd die u ermee lijkt te winnen. Maar de jaren uit dit verhaal gaan toch wel voorbij.
Besteedt u ze aan een echt doctoraat, in deeltijd of op afstand, dan lopen dezelfde haltes heel anders af:
- Minuut drie: uw oud-studiegenoot vindt uw proefschrift in de repository.
- Week twee: u noemt uw promotor en uw examinatoren.
- Vóór de eerste werkdag: de universiteit bevestigt uw graad.
- Jaar vijf: uw collega leest het proefschrift, en heeft een vraag over hoofdstuk drie.
In het artikel over hoe lang een PhD echt duurt vindt u de doorlooptijden. Welke situatie past bij u?
| Wat u al hebt | Kijk dan naar |
|---|---|
| Nog geen diploma | Een bachelor in deeltijd; eerdere studie of werkervaring kan meetellen, als de universiteit daarmee instemt |
| Een bachelordiploma | Eerst een master, of meteen een PhD waar dat gebruikelijk is |
| Een masterdiploma | Een PhD op basis van eigen onderzoek, in deeltijd of op afstand |
| Werkervaring, maar geen master | Een professioneel doctoraat (EdD, DBA). Vraag of ervaring meetelt voor de toelating |
| Al gepubliceerd onderzoek | Een PhD op basis van gepubliceerd werk, met een viva. Wie ervoor in aanmerking komt, verschilt per universiteit |
Uw eerste stap: lees de toelatingseisen van een universiteit voor onderzoeksopleidingen, zoek de onderzoekers in uw vakgebied op en stuur dan een bericht naar het bureau dat de toelating tot doctoraten regelt:
“Ik werk voltijd als [functie] en heb [aantal] jaar ervaring in [vakgebied]. Ik wil graag onderzoek doen naar [onderwerp]. Laat u doctoraatskandidaten in deeltijd toe, en houdt u bij de toelating rekening met werkervaring?”
Onze betaalde aanmeldbegeleiding kan helpen bij het aanmelden; alleen de universiteit beslist wie zij toelaat.
Al betaald? Zo haalt u de “dr.” weer weg
U bent niet de eerste aan wie een nep-PhD is verkocht, en u kunt het nog rechtzetten. Werk de lijst in deze volgorde af.
- Gebruik de titel niet meer. Haal de PhD en de “dr.” van uw cv, uw profielen, uw e-mailhandtekening en elke biografie.
- Hebt u de titel al gebruikt voor een baan, een visum of een beroepsvergunning? Praat dan met een advocaat of jurist voordat u contact opneemt met uw werkgever, de visumdienst of de toezichthouder.
- Bewaar het bewijs: betaalbewijzen, berichten en het webadres van de verkoper. Dat adres kunt u met de websitedoorlichting op waarschuwingssignalen controleren.
- Meld de verkoper. In Engeland geeft Citizens Advice meldingen door aan Trading Standards, de lokale toezichthouders op eerlijke handel. In de VS laat de meldtool voor oplichting van USAGov zien bij welke instantie u terechtkunt. Elders kunt u zich wenden tot de politie of de toezichthouder voor consumentenbescherming.
- Vraag uw bank of kaartuitgever of de betaling kan worden teruggeboekt.
- Vraagt de verkoper om meer geld, voor een “upgrade”, voor “legalisatiekosten” of om te zwijgen? Betaal dan niet. Voeg die berichten toe aan uw melding.
Als iemand u met “doctor” aanspreekt
Buiten het werk zijn twee zinnen genoeg:
“Zeg maar gewoon [voornaam]. Ik heb geen doctoraat.”
De eerste keer voelt dat lastig, daarna gaat het makkelijker. En er komt een eind aan het wachten tot iemand naar uw proefschrift gaat zoeken.
Bronnen
- QAA: Doctoral Degree Characteristics Statement: de viva, examinatoren, voortgangsbeoordelingen, studievormen en toelatingsroutes
- British Library: EThOS: de catalogus van Britse proefschriften, met de catalogusgegevens
- Library of Congress: Collections Policy Statement, Dissertations and Theses: Amerikaanse proefschriften, ProQuest en de repository's van universiteiten
- Hedd (Higher Education Degree Datacheck): Britse diplomaverificatie, met bewijs van toestemming van de afgestudeerde
- National Student Clearinghouse: verificaties: via deelnemende instellingen, of rechtstreeks bij de instelling
- My eQuals: geverifieerde universitaire documenten in Australië en Nieuw-Zeeland
- GOV.UK: nagaan of uw universiteit of hogeschool een graad mag verlenen
- US Department of Education: DAPIP: instellingen en opleidingen die geaccrediteerd zijn door erkende accreditatieorganisaties
- QAA: What is Credit? A guide for students: erkenning van eerder verworven competenties, overdracht van studiepunten
- GOV.UK: Skilled Worker visa; UK ENIC: Statement of Comparability; Over UK ENIC
- GOV.UK: Immigration Rules, Part Suitability: afwijzing op grond van misleiding
- Fraud Act 2006, artikel 2: fraude door een valse voorstelling van zaken
- Revised Code of Washington, RCW 9A.60.070: valse academische diploma's
- Citizens Advice: melden bij Trading Standards (Engeland)
- USAGov: waar u oplichting meldt
Wilt u een diploma dat standhoudt? Onze aanmeldbegeleiding helpt werkenden bij hun aanmelding aan een universiteit in het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Australië, en kiest daarbij alleen universiteiten die officieel erkend zijn. Biedt geen van de universiteiten op uw lijst u een plaats aan, dan betalen wij ons tarief volledig terug.