Startpagina / Kennisbank / Verkopers en oplichting / Geaccrediteerd en verifieerbaar?
Een diploma kopen
“Geaccrediteerd” en “verifieerbaar”: de twee woorden waarmee diplomaverkopers uw geld pakken
De baan vraagt om een diploma. Een website belooft u er binnen een paar dagen een te sturen, geaccrediteerd en verifieerbaar. Voordat u op grond van twee woorden een geaccrediteerd diploma koopt: kijk wat ze verbergen, en hoe u ze test.
U stelde twee vragen. Dit is het antwoord
Stel u voor: een website met een wapenschild, een Latijns motto en een livechat.
U typt de enige twee vragen die ertoe doen: is het diploma geaccrediteerd, en kan een werkgever het verifiëren? Binnen enkele seconden komt het antwoord, hartelijk en stellig.
Ja! Al onze diploma's zijn volledig geaccrediteerd door een toonaangevende internationale accreditatieraad [A1] en goedgekeurd door het Amerikaanse ministerie van Onderwijs [A2].
Elk diploma is volledig verifieerbaar: werkgevers kunnen het online of telefonisch laten bevestigen [V1].
Je gegevens worden ingevoerd in de database van de universiteit [V2], en je diploma wordt gelegaliseerd en voorzien van een apostille, voor gebruik wereldwijd [V3].
Het is volkomen legaal, want je betaalt voor je levenservaring [A3]. Binnen enkele dagen geleverd, en je krijgt je geld volledig terug als de verificatie ooit mislukt [V4].
Dit antwoord is verzonnen, maar elke zin is typisch voor advertenties van verkopers.
Kijk naar de labels. Zeven beweringen, twee woorden, en geen enkele houdt stand in gewone taal.
Hebt u een echt antwoord van een verkoper gekregen? Plak het in de berichtenscanner en kijk hoe deze zinnen oplichten.
“Geaccrediteerd”, op drie manieren gezegd
De regels A1 tot en met A3 beloven dat het diploma “geaccrediteerd” is. Elke regel klinkt officieel, totdat u de officiële website opent.
[A1] “Geaccrediteerd door een internationale accreditatieraad”
Geaccrediteerd door iemand, maar niet door iemand die telt. Zo werkt nepaccreditatie: de raad bestaat misschien echt, maar geen enkele officiële instantie erkent hem.
Een echte accreditatieorganisatie is zelf erkend. In de VS betekent dat: door het ministerie van Onderwijs, door CHEA (de Amerikaanse koepel voor accreditatie) of door allebei. DAPIP vermeldt de accreditatieorganisaties die het ministerie erkent, met hun scholen.
In het VK is de toets of de instelling die het diploma uitreikt, het recht heeft om graden te verlenen.
Test het: zoek de exacte naam van de school op in DAPIP, of gebruik de controle van GOV.UK voor een Brits diploma. Begin nooit bij een link die de verkoper u geeft. Wilt u de website van de verkoper zelf controleren, haal die dan door de websitedoorlichting.
[A2] “Goedgekeurd door het Amerikaanse ministerie van Onderwijs”
Een grote naam, geleend van een instantie die niemand accrediteert. De database van het ministerie zegt het zelf: “The U.S. Department of Education does not accredit educational institutions and/or programs.” Oftewel: het ministerie accrediteert geen onderwijsinstellingen en/of opleidingen.
[A3] “Je betaalt voor je levenservaring”
Beoordeeld, niet gekocht. Echte universiteiten geven pas vrijstellingen voor ervaring nadat ze die hebben beoordeeld, als onderdeel van een opleiding waarvoor u nog wel moet studeren. Een diploma voor alleen ervaring bestaat in de verkooppraat, niet in de praktijk.
“Verifieerbaar”, op vier manieren gezegd
De regels V1 tot en met V4 beloven dat u een verifieerbaar diploma kunt kopen. Let erop wie het verifiëren doet.
[V1] “Volledig verifieerbaar, online of telefonisch”
Een verkoper die voor zichzelf instaat. Echte verificatie betekent dat iemand anders dan u navraag doet bij de instelling die de gegevens beheert, rechtstreeks of via een officiële dienst.
Belt u een telefoonnummer dat op het diploma staat, dan neemt de verkoper gewoon zijn eigen telefoon op.
Test het: voer het adres van de “verificatiedienst” in bij de check op nepverificatie en kijk of het echt bij de universiteit hoort.
[V2] “Je gegevens worden ingevoerd in de database van de universiteit”
Een database die van henzelf is, of een waar ze niet bij kunnen. Een echte universiteit legt uw gegevens vast terwijl u zich inschrijft, examens haalt en afstudeert, en geen verkoper kan u daaraan toevoegen.
Noemt het diploma een echte universiteit, dan gaat de controle daarheen, en daar heeft niemand ooit van u gehoord. Is de “universiteit” van de verkoper, dan is de database dat ook.
[V3] “Gelegaliseerd en met apostille, voor gebruik wereldwijd”
Een stempel over een stempel. Volgens de officiële toelichting bij het Apostilleverdrag bevestigt een apostille de handtekening, de hoedanigheid van de ondertekenaar en het zegel. Een apostille “does not authenticate the content” van het document: de inhoud wordt er niet mee bevestigd.
Test het: negeer de stempel. Die bevestigt alleen wiens handtekening op het papier staat, en ook een echt diploma kan een apostille krijgen op basis van een waarmerking door een notaris of advocaat. Controleer in plaats daarvan het register en de gegevens van de universiteit.
[V4] “Geld volledig terug als de verificatie ooit mislukt”
Geld terug bij een controle die ze zelf beantwoorden. Hun eigen verificatie mislukt nooit, dus het geld hoeft ook nooit terug.
Bij de controle van de werkgever komen zij helemaal niet in beeld: als die mislukt, gebeurt dat in een mailbox of een visumdossier, met uw naam erop.
“Volkomen legaal”? Het gebruiken kan strafbaar zijn
Het papier kopen is misschien niet strafbaar. Het gebruiken kan dat wel zijn.
- Gebruiken: wie het diploma oneerlijk opvoert om een baan te krijgen, pleegt in Engeland, Wales en Noord-Ierland fraude (Fraud Act 2006, s2). In de staat Washington is het een gross misdemeanor, een zwaarder vergrijp, als u dat willens en wetens doet (RCW 9A.60.070).
- Verkopen: strafbaar in Engeland, Wales en Schotland als het “diploma” voor een Brits diploma kan doorgaan (Education Reform Act 1988, s214). In de staat Washington is het een class C felony, een misdrijf.
Andere landen: wat een nepdiploma kan kosten.
Een geaccrediteerd diploma kopen kan niet. Testen kan in een paar minuten
Elke regel komt neer op twee vragen: geaccrediteerd door wie, en geverifieerd door wie? Het spiekbriefje:
| De verkoper zegt | De enige controle |
|---|---|
| [A1] “Internationale accreditatieraad” | Erkend door een officiële instantie? |
| [A2] “Goedgekeurd door het ministerie van Onderwijs” | Staat de school in DAPIP? |
| [A3] “Je betaalt voor je levenservaring” | Beoordeeld, en moet u nog studeren? |
| [V1] “Online of telefonisch verifieerbaar” | Hebt u de contactgegevens zelf gevonden? |
| [V2] “Ingevoerd in de database” | Wiens database? |
| [V3] “Met apostille, voor gebruik wereldwijd” | Negeer de stempel; controleer het register |
| [V4] “Geld terug als de verificatie mislukt” | Wie doet het verifiëren? |
Waar u per land kijkt:
VS
School: DAPIP, of de database van CHEA.
Diploma: de National Student Clearinghouse of de studentenadministratie (registrar).
VK
School: de uitleg op GOV.UK of, voor Engeland, het OfS Register.
Diploma: Hedd of de studentenadministratie.
Australië
School: het National Register van TEQSA, op de exacte naam van de aanbieder.
Diploma: My eQuals of de universiteit.
Nieuw-Zeeland
School: universiteiten zijn bij wet opgericht; voor andere instellingen is er de checklist van NZQA.
Diploma: My eQuals of de universiteit.
Waar u ook bent, raadpleeg de waarschuwingslijsten van overheden: een naam op zo'n lijst is een alarmsignaal, maar dat een naam ontbreekt, bewijst niets.
Wilt u een buitenlandse kwalificatie in het VK gebruiken? UK ENIC, de Britse instantie die buitenlandse diploma's waardeert, vergelijkt alleen kwalificaties die officieel erkend zijn in het land waar ze zijn uitgereikt.
Niemand kan u een verifieerbaar diploma verkopen. Het verifiëren doen mensen op wie de verkoper geen enkele invloed heeft.
Vier vragen die een echte universiteit beantwoordt met namen die u kunt natrekken
Stel ze aan elke universiteit die u overweegt:
1. Welke instelling verleent mijn graad, en waar kan ik in een overheidsregister zien dat zij graden mag verlenen of geaccrediteerd is?
2. Als u geaccrediteerd bent: welke instantie erkent uw accreditatieorganisatie?
3. Hoe kan een werkgever mijn diploma verifiëren nadat ik ben afgestudeerd, en via welke dienst?
4. Kunt u mijn werkervaring beoordelen voor vrijstellingen, en welk deel van de opleiding zou ik dan nog moeten volgen?
Stel u twee verzonnen antwoorden op die vragen voor. De verkoper:
“Wereldwijd volledig geaccrediteerd! Verificatie gegarandeerd! Al je ervaring telt mee!”
Een universiteit:
“Wij verlenen de graad zelf: u vindt ons in het OfS Register onder onze volledige naam. Werkgevers controleren het diploma via Hedd of via onze studentenadministratie. Wij kunnen uw ervaring beoordelen aan de hand van de vakken van het eerste jaar, en de rest zou u bij ons studeren.”
De een antwoordt met bijvoeglijke naamwoorden, de ander met namen. Zoek elke naam zelf op via de websites hierboven: diplomafabrieken verzinnen ook namen.
De eerlijke versie van beide woorden
- Vrijstellingen voor wat u al weet. De echte versie van regel A3: een universiteit beoordeelt uw ervaring en laat die meetellen voor een diploma. Vraag in de VS het aanmeldteam naar prior learning assessment (PLA), een beoordeling van wat u al weet en kunt.
- Studeren in deeltijd of online. Een geaccrediteerd online diploma is gewoon een echt diploma van een universiteit die in het officiële register van haar land staat, met onderwijs dat om uw werkweek heen past.
- Een degree apprenticeship. In Engeland is dat een betaalde baan met een studie tot op bachelor- of masterniveau. Relevante ervaring kan het traject verkorten.
Sluit daarna het chatvenster en open de vacature opnieuw. Staat daar “of gelijkwaardige ervaring”, dan was het diploma nooit de enige weg naar binnen. Stuur liever dit:
In uw vacature vraagt u om een diploma of gelijkwaardige ervaring. Welke delen van mijn ervaring in [vakgebied] zou u als gelijkwaardig beschouwen?
De eerlijke route gaat langzamer dan een pakketje met de post. Het is ook de enige versie die nog steeds ja zegt als een werkgever ernaar vraagt.
Hebt u een verkoper al betaald? Deze stappen na het online kopen van een diploma gelden voor elk gekocht diploma.
Bronnen
- US Department of Education: DAPIP: het ministerie accrediteert niet zelf; erkende accreditatieorganisaties en hun scholen
- GOV.UK: nagaan of uw universiteit of hogeschool een graad mag verlenen
- Office for Students: het OfS Register
- TEQSA: National Register of Higher Education Providers, met als wettelijke basis de TEQSA Act 2011, artikel 198
- CHEA: database en overzicht van erkende accreditatieorganisaties
- UK ENIC: Statement of Comparability: kwalificaties die in hun eigen land erkend zijn
- NZQA: een aanbieder van tertiair onderwijs kiezen
- Hedd (Higher Education Degree Datacheck): Britse diplomaverificatie
- National Student Clearinghouse: verificaties
- My eQuals: het officiële platform voor diploma's en cijferlijsten van Australische en Nieuw-Zeelandse onderwijsinstellingen
- HCCH: toelichting bij het Apostilleverdrag en GOV.UK: een document laten legaliseren
- QAA: What is credit? A guide for students: erkenning van eerder verworven competenties
- GOV.UK: Become an apprentice
- Education Reform Act 1988, artikel 214: niet-erkende graden (Engeland, Wales en Schotland)
- Fraud Act 2006, artikel 2: fraude door een valse voorstelling van zaken (Engeland, Wales en Noord-Ierland)
- Revised Code of Washington, RCW 9A.60.070: valse academische diploma's
Wilt u een diploma dat standhoudt? Onze aanmeldbegeleiding helpt werkenden bij hun aanmelding aan een universiteit in het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Australië, en kiest daarbij alleen universiteiten die officieel erkend zijn. Biedt geen van de universiteiten op uw lijst u een plaats aan, dan betalen wij ons tarief volledig terug.