มหาวิทยาลัยนี้ได้รับการรับรองไหม? จับเวลาสี่รอบก่อนจ่ายเงิน

เขานับถอยหลัง คุณจับเวลา

ลองนึกภาพหน้าชำระเงิน: ตรามหาวิทยาลัยอยู่เหนือภาพมุมสูงจากโดรนของสนามหญ้าที่อาบแสงแดด มีแบนเนอร์บอกว่าที่นั่งของคุณจะถูกกันไว้ให้ถึงเที่ยงคืนวันศุกร์ ส่วนผู้แนะแนวก็ตอบทุกข้อความภายในหนึ่งชั่วโมง

ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่มหาวิทยาลัยเล่าถึงตัวเอง เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยจริงบอกว่าได้รับการรับรองมาตรฐาน เว็บไซต์ของโรงงานผลิตปริญญาก็บอกแบบเดียวกัน และหลายครั้งใช้ถ้อยคำเดียวกันทุกคำ

เส้นตายก็เป็นส่วนหนึ่งของภาพการขายชุดเดียวกัน และเป็นวิธีที่ลงทุนน้อยที่สุดในการทำให้คนไม่ทันได้ตรวจสอบ

ถ้าอย่างนั้น ก็เริ่มจับเวลาของคุณเองเลย การจับเวลาสี่รอบในทะเบียนทางการใช้เวลาเป็นนาที ส่วนเส้นตายของเขานับเป็นชั่วโมงหรือเป็นวัน จดตัวเลขทั้งสองไว้ใช้ตอนท้าย

รีบอยู่? ข้ามไปที่ทะเบียนของประเทศคุณ

สี่รอบ การ์ดหนึ่งใบ: มหาวิทยาลัยนี้ได้รับการรับรองไหม?

จะรู้ได้อย่างไรว่าวิทยาลัยได้รับการรับรองมาตรฐาน? ไม่ใช่ด้วยการเชื่อใจ แต่ด้วยการค้นข้อมูล ซึ่งคุณทำเองได้

คัดลอกการ์ดนี้ไปไว้ในแอปโน้ตของโทรศัพท์ แล้วกรอกรอบละหนึ่งบรรทัด จากนั้นเปิดนาฬิกาจับเวลาแล้วกดเริ่ม

รอบที่ 1 ประเทศ: ______
รอบที่ 2 พบชื่อที่ตรงทุกคำ: พบ / ไม่พบ
รอบที่ 3 ข้อเสนอตรงกับรายการในทะเบียน: ตรง / ไม่ตรง
รอบที่ 4 ผู้มอบปริญญามีชื่อในทะเบียน: มี / ไม่มี
บันทึกรายการในทะเบียนไว้แล้ว: แล้ว / ยัง
เวลาที่ใช้: ______ เส้นตายของเขา: ______

รอบที่ 1: ประเทศไหนเป็นผู้มอบปริญญานี้?

ไม่ใช่ประเทศที่ถ่ายรูปแคมปัส หรือประเทศที่ตัวแทนรับสมัครอาศัยอยู่ แต่เป็นประเทศที่ให้สิทธิ์สถาบันนี้มอบปริญญาให้คุณ คุณตรวจได้ว่ามหาวิทยาลัยได้รับการรับรองหรือไม่ ก็ต่อเมื่อเทียบกับรายชื่อของประเทศนั้นเท่านั้น

คำที่ใช้ต่างกันไป ตั้งแต่ “ได้รับการรับรองมาตรฐาน” ไปจนถึง “ได้รับการยอมรับ” หรือ “ขึ้นทะเบียน” แต่คำแนะนำไม่เปลี่ยน: เครือข่าย ENIC-NARIC ซึ่งรวมศูนย์ข้อมูลการรับรองวุฒิการศึกษาแห่งชาติของประเทศต่าง ๆ แนะนำให้ไปดูรายชื่อทางการของประเทศที่สถาบันนั้นตั้งอยู่

รายชื่อนั้นจัดทำโดยหน่วยงานทางการที่อยู่นอกมหาวิทยาลัย ในประเทศส่วนใหญ่คือกระทรวงหรือหน่วยงานกำกับ ในสหรัฐอเมริกาคือกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ ซึ่งรวบรวมรายชื่อสถาบันที่ได้รับการรับรองจากหน่วยรับรองที่กระทรวงยอมรับ เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยทำได้แค่พูดตามเท่านั้น

ต่อไปนี้คือที่ที่คุณเช็กการรับรองมหาวิทยาลัยทางออนไลน์ได้ แยกตามประเทศ:

รอบที่ 2: ค้นชื่อให้ตรงทุกคำ

พิมพ์ชื่อให้ตรงกับที่พิมพ์ไว้ในจดหมายตอบรับเข้าเรียน ไม่ใช่ชื่อย่อในโฆษณา แล้วอ่านทุกคำในผลการค้นหา ถ้าไม่มีชื่อที่ตรงกันทุกคำ นั่นก็คือคำตอบในตัวแล้ว

ชื่อที่คล้ายของจริงไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ บทความชื่อดัง มหาวิทยาลัยปลอมอธิบายว่าทำไม พร้อมตัวอย่างจากแหล่งทางการ

รอบที่ 3: วางข้อเสนอเทียบกับรายการในทะเบียน

สมมติว่าหัวจดหมายเขียนว่า “[ชื่อ] International University, London” แต่ทะเบียนมีชื่อ “[ชื่อ] University” อยู่ในเมืองอื่น และใช้ที่อยู่เว็บอื่น เท่ากับพลาดสามจุด: รายการในทะเบียนนั้นรับรองสถาบันอื่น ไม่ว่าตราบนหัวจดหมายจะบอกอะไรก็ตาม

ตอนนี้วางข้อเสนอของคุณไว้ข้างรายการในทะเบียน แล้วเทียบทีละข้อ:

เรื่องแถวหน่วยรับรอง: DAPIP ไม่รวมสถาบันในต่างประเทศ สถาบันเหล่านั้นจึงต้องตรวจกับรายชื่อของประเทศตนเอง

หน่วยรับรองที่ไม่พบทั้งใน DAPIP และในรายชื่อของ CHEA อาจเป็นสิ่งที่ EQAR (ทะเบียนหน่วยงานประกันคุณภาพการศึกษาของยุโรป) เรียกว่า “โรงงานรับรองมาตรฐาน” (accreditation mill) ซึ่งมีไว้ช่วยให้สถาบันจอมปลอม “ดูน่าเชื่อถือ” บทความใครรับรองผู้รับรอง? สอนวิธีทดสอบหน่วยรับรองแบบนี้

ทำไมต้องมีแถวสุดท้าย? ENIC-NARIC ระบุว่าในบางประเทศ “ไม่เพียงสถาบันอุดมศึกษาที่ต้องมีสถานะได้รับการรับรองหรือการยอมรับอย่างเป็นทางการ แต่หลักสูตรก็ต้องมีด้วย” ตัวอย่างเช่น PhQuaR ของ CHED มีรายชื่อหลักสูตรที่ได้รับการยอมรับ

รอบที่ 4: ใครเป็นผู้มอบปริญญา?

มักเป็นรอบที่สั้นที่สุด เพราะปริญญามักมาจากสถาบันที่คุณเพิ่งค้นเจอ แต่ถ้าต้องจ่ายเงินให้ “ศูนย์การเรียน” หรือ “แคมปัสพันธมิตร” เรื่องจะต่างออกไป GOV.UK ย้ำประเด็นนี้สำหรับปริญญาของสหราชอาณาจักรว่า “ไม่ใช่ทุกวิทยาลัยที่สอนหลักสูตรปริญญาจะมอบปริญญาได้เอง”

ค้นมหาวิทยาลัยผู้มอบปริญญาด้วย เพราะมีแต่มหาวิทยาลัยนั้นที่ยืนยันความเป็นพันธมิตรได้

หยุดนาฬิกา: อ่านการ์ดของคุณ

ตัวอย่างจากรอบที่ 3 เมื่อกรอกครบแล้ว:

รอบที่ 1 ประเทศ: อังกฤษ
รอบที่ 2 พบชื่อที่ตรงทุกคำ: ไม่พบ
รอบที่ 3 ข้อเสนอตรงกับรายการในทะเบียน: ไม่ตรง (ชื่อ เมือง ที่อยู่เว็บ)
รอบที่ 4 ผู้มอบปริญญามีชื่อในทะเบียน: ไม่มี
บันทึกรายการในทะเบียนไว้แล้ว: แล้ว
เวลาที่ใช้: ไม่กี่นาที
เส้นตายของเขา: วันศุกร์

ผลนี้ตรงกับแถวที่สองในตารางด้านล่าง: ให้ถาม [ชื่อ] University ที่อยู่ในทะเบียนว่ารู้จักข้อเสนอนี้หรือไม่ และจนกว่าจะได้คำตอบว่าใช่ แถวที่สี่ก็ใช้กับกรณีนี้ด้วย: อย่าจ่ายเงิน ทีนี้ลองหาแถวของคุณเอง:

ข้อจำกัดหนึ่งข้อ: “ผ่านทุกรอบ” หมายถึงได้รับการยอมรับในประเทศของสถาบันเอง ถ้าจะใช้ปริญญานี้ในประเทศอื่น ให้ถามศูนย์ข้อมูลแห่งชาติของประเทศนั้นผ่านหน้าประเทศใน ENIC-NARIC หรือถ้าเป็นสหราชอาณาจักร อ่านสหราชอาณาจักรนับปริญญาจากต่างประเทศอย่างไร

เมื่อรอบใดไม่ผ่าน ผู้แนะแนวอาจมีคำตอบเตรียมไว้แล้ว ลองเดาก่อนว่าข้อมูลทางการจะตอบว่าอย่างไร แล้วค่อยเปิดดูทีละข้อ:

“เราได้รับการรับรองระดับนานาชาติ จึงไม่อยู่ในรายชื่อระดับประเทศ”

ข้อมูลทางการ: การยอมรับมาจากหน่วยงานระดับชาติ ENIC-NARIC ระบุว่าแม้แต่สถาบันจำนวนน้อยมากที่ก่อตั้งโดยองค์การระหว่างประเทศ ก็ได้รับการยอมรับเป็นรายประเทศ

“ปริญญาของเราผ่านการรับรองอะพอสทิลแล้ว”

ข้อมูลทางการ: สำนักงานรับรองเอกสาร (Legalisation Office) ของสหราชอาณาจักรติดอะพอสทิลให้หลังจากตรวจว่า “ลายมือชื่อ ตราประทับ หรือตราผนึกใด ๆ ตรงกับบันทึกของหน่วยงานเอง” ส่วนรายชื่อของคณะกรรมการประสานงานการอุดมศึกษาแห่งรัฐเท็กซัส (THECB) เขียนไว้ตรง ๆ ว่า “apostilles are not accreditation indicators.” (อะพอสทิลไม่ใช่ตัวบ่งชี้การรับรองมาตรฐาน)

“เราเป็นบริษัทที่จดทะเบียนถูกต้อง”

ข้อมูลทางการ: ENIC-NARIC ระบุว่ารายชื่อที่ใช้ได้ต้องมาจาก “หน่วยงานทางการที่รับผิดชอบด้านการอุดมศึกษา” ซึ่งทะเบียนบริษัทไม่ใช่

“เราอยู่ระหว่างดำเนินการขึ้นทะเบียน”

ข้อมูลทางการ: แปลว่ายังไม่ได้ขึ้นทะเบียน ค่อยจ่ายเงินเมื่อมีรายการในทะเบียนแล้ว

ผลค้นรายชื่อเตือนภัยที่ไม่พบอะไรเลย พิสูจน์ได้น้อยกว่าการมีชื่อในทะเบียนมาก อย่างที่บทความวิทยาลัยของคุณติดรายชื่อไหม? อธิบายไว้ ระบบค้นรายชื่อเตือนภัยของเราครอบคลุมรายชื่อทางการที่เรามี ซึ่งรวมถึงรายชื่อมหาวิทยาลัยปลอม (Fake Universities) ของ UGC อินเดีย

ก่อนกดปุ่มจ่ายเงิน

กลับมาที่หน้าชำระเงิน: ตรามหาวิทยาลัย สนามหญ้าอาบแดด และแบนเนอร์ที่นับถอยหลังไปถึงเที่ยงคืน นำคำตอบทั้งสี่ของคุณมาเทียบกับหน้านี้ ถ้าทะเบียนตอบว่าใช่ ก่อนจ่ายเงินมัดจำ ให้ตรวจอีกรอบสุดท้าย:

• ชื่อบนใบแจ้งหนี้ตรงกับรายการในทะเบียนทุกคำ
• คุณเข้าหน้าชำระเงินจากเว็บไซต์ที่ทะเบียนระบุ ไม่ใช่จากลิงก์ในข้อความ
• เงินโอนเข้ามหาวิทยาลัย หรือเข้าบริการรับชำระเงินที่เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยเองระบุไว้ ห้ามโอนเข้าบัญชีส่วนตัวหรือบัญชีของตัวแทนเด็ดขาด
• ไม่จ่ายด้วยบัตรของขวัญ ไม่จ่ายด้วยคริปโต ถ้าถูกขอให้จ่ายแบบใดแบบหนึ่ง ให้หยุดแล้วตรวจกับมหาวิทยาลัยผ่านเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยเอง
• คุณบันทึกภาพหน้าจอรายการในทะเบียนเก็บไว้คู่กับจดหมายตอบรับเข้าเรียนแล้ว

ตอนนี้อ่านบรรทัดสุดท้ายของการ์ด: ฝั่งคุณใช้ไม่กี่นาที ฝั่งเขาให้เวลาเป็นชั่วโมงหรือเป็นวัน มหาวิทยาลัยจริงรอได้แค่นั้นระหว่างที่คุณเช็กมหาวิทยาลัยก่อนจ่ายเงิน ถ้าที่นี่รอไม่ได้ คุณก็ได้คำตอบแล้ว

จ่ายเงินมัดจำไปแล้ว? สอบถามธนาคารทันทีว่าขอโต้แย้งรายการชำระเงินได้หรือไม่ จากนั้นทำตามขั้นตอนอื่น ๆ สำหรับคนที่จ่ายเงินไปแล้ว

อยากเริ่มต้นใหม่? มหาวิทยาลัยทุกแห่งบนแผนที่ของเรามีชื่ออยู่ในทะเบียนทางการของประเทศตน และการจับเวลาสี่รอบใช้ได้กับทุกแห่ง

แหล่งอ้างอิง

• กระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ: DAPIP: สถาบันในสหรัฐฯ ที่ได้รับการรับรองและหน่วยรับรอง ไม่รวมสถาบันนอกสหรัฐฯ
• CHEA: รายชื่อองค์กรที่ CHEA ยอมรับ (PDF): หน่วยรับรองระดับสถาบันและระดับหลักสูตร
• GOV.UK: ตรวจสอบว่ามหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยมีอำนาจมอบปริญญาหรือไม่: รายชื่อของแต่ละประเทศในสหราชอาณาจักร และรายการวุฒิที่ได้รับการยอมรับ
• Office for Students: สถานะของมหาวิทยาลัยหรือหลักสูตร
• TEQSA: ทะเบียนแห่งชาติของสถาบันอุดมศึกษา: สถาบันที่ขึ้นทะเบียนในออสเตรเลีย ตาม Tertiary Education Quality and Standards Agency Act 2011 (กฎหมายว่าด้วยหน่วยงานกำกับคุณภาพการอุดมศึกษาของออสเตรเลีย) ภาค 11 ว่าด้วยทะเบียนแห่งชาติของสถาบันอุดมศึกษา
• คณะกรรมการทุนมหาวิทยาลัยของอินเดีย (UGC) และรายชื่อมหาวิทยาลัยปลอม (Fake Universities) ของคณะกรรมการ
• CHED: ทะเบียนคุณวุฒิของฟิลิปปินส์ (PhQuaR-HE): สถาบันและหลักสูตรที่ได้รับการยอมรับ
• ENIC-NARIC: สถาบันอุดมศึกษาที่ได้รับการยอมรับ: รายชื่อของแต่ละประเทศ
• EQAR: โรงงานรับรองมาตรฐาน (Accreditation mills)
• GOV.UK: การรับรองเอกสารเพื่อใช้ในต่างประเทศ: อะพอสทิลตรวจอะไรบ้าง
• Texas Higher Education Coordinating Board: สถาบันที่ฉ้อฉลและต่ำกว่ามาตรฐาน (Fraudulent and Substandard Institutions) และรายชื่อสถาบันที่การใช้ปริญญาในรัฐเท็กซัสผิดกฎหมาย (สเปรดชีต)

#การรับรองมาตรฐาน #เช็กก่อนจ่าย #โรงงานผลิตปริญญา #เลือกเรียนอย่างฉลาด