خانه / دانستنی‌ها / بررسی دانشگاه / این دانشگاه اعتباربخشی دارد؟
پیش از پرداخت
این دانشگاه اعتباربخشی دارد؟ چهار دور با کرنومتر، پیش از پرداخت
پیشنهاد پذیرش رسیده و مهلت پیش‌پرداخت تا جمعه است. آن‌ها برایتان شمارش معکوس گذاشته‌اند. شما هم برای خودتان کرنومتر بگذارید: چهار دور در فهرست رسمی کشور محل دانشگاه؛ تنها منبعی که دانشگاه نمی‌تواند خودش برای خودش بنویسد.
شمارش معکوس آن‌ها، کرنومتر شما
صفحهٔ پرداخت را تصور کنید: نشان دانشگاه بالای تصویری که پهپاد از چمنزاری آفتابی گرفته است، و نواری که می‌گوید جایتان تا نیمه‌شب جمعه نگه داشته می‌شود. مشاور هم به هر پیامی در کمتر از یک ساعت جواب داده است.
همهٔ این‌ها توصیف دانشگاه از زبان خودش است. سایت دانشگاه واقعی می‌گوید اعتباربخشی دارد. سایت مؤسسهٔ مدرک‌فروش هم همین را می‌گوید، اغلب با همان کلمه‌ها.
مهلت هم جزئی از همین تصویر تبلیغاتی است: ارزان‌ترین راه ممکن برای اینکه کسی را از بررسی بازدارند.
پس کرنومتر خودتان را راه بیندازید. زمان چهار دور در فهرست رسمی را با دقیقه می‌شمارند؛ مهلت آن‌ها را با ساعت یا روز. هر دو عدد را برای آخر کار نگه دارید.
عجله دارید؟ مستقیم بروید سراغ فهرست رسمی کشورتان.
چهار دور، یک کارت: آیا این دانشگاه اعتباربخشی دارد؟
از کجا بفهمیم دانشگاهی اعتباربخشی دارد؟ با اعتماد به حرف خودش نه. بررسی اعتباربخشی دانشگاه پیش از ثبت‌نام یعنی جست‌وجو در یک فهرست، و این کار از دست خودتان برمی‌آید.
این کارت را در یادداشت‌های گوشی‌تان کپی کنید و در هر دور یک سطرش را پر کنید. بعد کرنومتر را باز کنید و دکمهٔ شروع را بزنید.
دور ۱، کشور: ______
دور ۲، نام دقیق پیدا شد: بله / خیر
دور ۳، پیشنهاد با مشخصات ثبت‌شده می‌خواند: بله / خیر
دور ۴، نهاد اعطاکنندهٔ مدرک در فهرست هست: بله / خیر
مشخصات ثبت‌شده را ذخیره کردم: بله / خیر
زمان من: ______ مهلت آن‌ها: ______
دور ۱: کدام کشور مدرک را اعطا می‌کند؟
مهم نیست عکس‌های پردیس کجا گرفته شده یا نماینده‌شان کجا زندگی می‌کند. سؤال این است: کدام کشور به این مؤسسه حق اعطای مدرک شما را داده است؟ اعتباربخشی دانشگاه را فقط با فهرست همان کشور می‌شود سنجید.
کلمه‌اش از کشوری به کشور دیگر فرق می‌کند: دارای اعتباربخشی، به رسمیت شناخته‌شده یا ثبت‌شده. اما توصیه یکی است: شبکه‌های ENIC-NARIC، که مراکز ملی شناسایی مدرک را کنار هم آورده‌اند، شما را به فهرست رسمی کشوری می‌فرستند که مؤسسه در آن مستقر است.
فهرست رسمی دانشگاه‌ها را نهادی رسمی بیرون از خود دانشگاه نگه می‌دارد؛ در بیشتر کشورها یک وزارتخانه یا نهاد ناظر. در آمریکا این نهاد وزارت آموزش آمریکا (US Department of Education) است که دانشگاه‌هایی را فهرست می‌کند که از اعتباربخش‌هایی که خود وزارت به رسمیت می‌شناسد، اعتباربخشی گرفته‌اند. سایت دانشگاه فقط می‌تواند حرف این فهرست را تکرار کند.
برای بررسی آنلاین اعتباربخشی دانشگاه، فهرست رسمی هر کشور را در جدول زیر پیدا می‌کنید:
| کشور مدرک | کجا جست‌وجو کنید |
|---|---|
| آمریکا | پایگاه DAPIP، و فهرست اعتباربخش‌هایی که شورای اعتباربخشی آموزش عالی (CHEA) به رسمیت می‌شناسد (PDF) |
| انگلستان | فهرست رسمی OfS برای اختیار اعطای مدرک، یا مدرک‌های به رسمیت شناخته‌شده (recognised awards) در سایت GOV.UK |
| اسکاتلند، ولز، ایرلند شمالی | راهنمای سایت GOV.UK برای فهرست هرکدام |
| استرالیا | فهرست ملی نهاد TEQSA |
| کانادا | فهرست CICIC (مرکز اطلاعات مدرک‌های بین‌المللی کانادا)، به تفکیک استان یا قلمرو |
| هند | فهرست‌های کمیسیون کمک‌هزینهٔ دانشگاه‌های هند (UGC) برای دانشگاه‌های مرکزی، ایالتی، در حکم دانشگاه (deemed) و خصوصی ایالتی |
| نیجریه | فهرست‌های کمیسیون ملی دانشگاه‌های نیجریه (NUC) برای دانشگاه‌های فدرال، ایالتی و خصوصی، همراه با نشانی سایتشان |
| فیلیپین | فهرست PhQuaR کمیسیون آموزش عالی فیلیپین (CHED) برای مؤسسه‌ها و برنامه‌های تحصیلی (راهنمای گام‌به‌گام ما) |
| دیگر کشورهای عضو ENIC-NARIC | صفحهٔ ENIC-NARIC همان کشور |
| هر جای دیگر | وزارت آموزش عالی یا نهاد ناظر آن کشور |
دور ۲: نام دقیق را جست‌وجو کنید
نام را دقیقاً همان‌طور تایپ کنید که در نامهٔ پذیرش چاپ شده است، نه شکل کوتاه‌شده‌اش در آگهی را، و تک‌تک کلمه‌های نتیجه را بخوانید. اگر نام دقیقاً پیدا نشد، همین خودش جواب است.
نام‌های مشابه تصادفی نیستند: مقالهٔ نام مشهور، دانشگاه جعلی با نمونه‌های رسمی نشان می‌دهد چرا.
دور ۳: پیشنهاد را کنار فهرست بگذارید
فرض کنید سربرگ نامه نوشته است «دانشگاه بین‌المللی [نام]، لندن» و فهرست رسمی «دانشگاه [نام]» را در شهری دیگر و با نشانی سایتی دیگر ثبت کرده است. سه ناهمخوانی: مشخصات ثبت‌شده ضامن مؤسسهٔ دیگری است، نشان روی سربرگ هر چه می‌خواهد بگوید.
حالا پیشنهادتان را کنار مشخصات ثبت‌شده بگذارید و ادعاها را یکی‌یکی تطبیق دهید:
| پیشنهاد می‌گوید | فهرست رسمی باید نشان دهد |
|---|---|
| نام کامل روی سربرگ | همان نام، کلمه به کلمه |
| شهر محل پردیس | همان شهر |
| سایتی که از راه آن پول می‌دهید | همان نشانی سایت، اگر در فهرست آمده باشد |
| «دارای اعتباربخشی از [نهاد]» (آمریکا) | همان نهاد، در DAPIP یا فهرست CHEA |
| برنامهٔ تحصیلی شما | همان برنامه، اگر فهرست برنامه‌ها را هم آورده باشد |
دربارهٔ ردیف اعتباربخش: پایگاه DAPIP دانشگاه‌های خارج از آمریکا را در بر نمی‌گیرد، پس آن‌ها را در فهرست کشور خودشان بررسی کنید.
اگر نام اعتباربخش نه در DAPIP آمده باشد و نه در فهرست CHEA، شاید همان چیزی باشد که نهاد EQAR، یعنی فهرست اروپایی نهادهای تضمین کیفیت، «اعتباربخش قلابی» (accreditation mill) می‌نامد: نهادی که کارش کمک به مؤسسه‌های قلابی است تا «مشروع به نظر برسند». مقالهٔ اعتباربخش را چه کسی اعتباربخشی می‌کند؟ راه محک زدنش را نشان می‌دهد.
چرا ردیف آخر؟ شبکهٔ ENIC-NARIC یادآوری می‌کند که در بعضی کشورها «نه‌فقط مؤسسه‌های آموزش عالی، بلکه برنامه‌های تحصیلی هم باید اعتباربخشی یا شناسایی رسمی داشته باشند». برای نمونه، فهرست PhQuaR کمیسیون CHED برنامه‌های تحصیلی مورد تأیید را هم در بر دارد.
دور ۴: مدرک را چه کسی اعطا می‌کند؟
اغلب کوتاه‌ترین دور است: مدرک معمولاً از همان مؤسسه‌ای است که همین حالا پیدایش کردید. اما اگر پول را به یک «مرکز آموزشی» یا «پردیس همکار» می‌دهید، ماجرا فرق می‌کند. سایت GOV.UK این نکته را دربارهٔ مدرک‌های بریتانیایی صریح گفته است: «هر کالجی که دوره‌های دانشگاهی تدریس می‌کند، لزوماً نمی‌تواند مدرک اعطا کند.»
دانشگاه اعطاکنندهٔ مدرک را هم در فهرست جست‌وجو کنید: فقط خود آن دانشگاه می‌تواند همکاری را تأیید کند.
کرنومتر را نگه دارید: کارتتان را بخوانید
همان مثال دور ۳، این بار با کارت پرشده:
دور ۱، کشور: انگلستان
دور ۲، نام دقیق پیدا شد: خیر
دور ۳، پیشنهاد با مشخصات ثبت‌شده می‌خواند: خیر (نام، شهر، نشانی سایت)
دور ۴، نهاد اعطاکنندهٔ مدرک در فهرست هست: خیر
مشخصات ثبت‌شده را ذخیره کردم: بله
زمان من: چند دقیقه
مهلت آن‌ها: جمعه
این کارت در ردیف دوم جدول زیر می‌نشیند: از «دانشگاه [نام]» که در فهرست آمده بپرسید آیا از این پیشنهاد خبر دارد. تا وقتی جواب مثبت نداده است، ردیف چهارم هم صدق می‌کند: پول ندهید. حالا ردیف خودتان را پیدا کنید:
| کارت شما می‌گوید | معنایش، و قدم بعدی شما |
|---|---|
| در همهٔ دورها بله | در کشور خودش رسمی است: از راه سایت خود دانشگاه پرداخت کنید |
| یک کلمه، شهر یا نشانی با فهرست نمی‌خواند | مؤسسهٔ دیگری است: از همانی که در فهرست آمده بپرسید |
| «ما شریک یک دانشگاه ثبت‌شده هستیم» | فقط خود آن دانشگاه می‌تواند تأیید کند: این ایمیل را برایش بفرستید |
| در فهرست نیست، به هر دلیلی که بیاورند | سکوت فهرست رسمی سر جایش است: پول ندهید و پاسخ‌های پایین‌تر را ببینید |
| نامش در یک فهرست هشدار رسمی آمده است | یک مرجع رسمی پیش‌تر بررسی‌اش کرده است: پول ندهید |
یک محدودیت: «در همهٔ دورها بله» یعنی دانشگاه در کشور خودش رسمی است. می‌خواهید مدرک را در کشور دیگری به کار ببرید؟ از مرکز ملی همان کشور بپرسید؛ از راه صفحهٔ آن کشور در ENIC-NARIC. برای بریتانیا، مقالهٔ بریتانیا مدرک خارجی را چطور حساب می‌کند را بخوانید.
وقتی نتیجهٔ یکی از دورها منفی است، شاید مشاور جوابی آماده داشته باشد. اول حدس بزنید سوابق رسمی چه جوابی دارد، بعد هر مورد را باز کنید:
«اعتباربخشی ما بین‌المللی است، برای همین در فهرست‌های ملی نیستیم.»
سوابق رسمی می‌گوید: شناسایی رسمی را مراجع ملی می‌دهند. به گفتهٔ ENIC-NARIC، حتی معدود مؤسسه‌هایی که سازمان‌های بین‌المللی بنیان گذاشته‌اند، کشور به کشور به رسمیت شناخته می‌شوند.
«مدرک‌های ما آپوستیل‌شده است.»
سوابق رسمی می‌گوید: ادارهٔ تأیید اسناد بریتانیا (Legalisation Office) آپوستیل را پس از این بررسی می‌زند که «امضاها، مهرها یا نشان‌ها با سوابق خودشان می‌خواند». فهرست هیئت هماهنگی آموزش عالی تگزاس (Texas Higher Education Coordinating Board) بی‌پرده می‌گوید: «آپوستیل نشانهٔ اعتباربخشی نیست.»
«ما شرکت ثبت‌شده هستیم.»
سوابق رسمی می‌گوید: به گفتهٔ ENIC-NARIC، فهرست‌هایی به حساب می‌آیند که از «مرجع رسمی مسئول آموزش عالی» آمده باشند. ادارهٔ ثبت شرکت‌ها چنین مرجعی نیست.
«کارهای ثبتمان در جریان است.»
سوابق رسمی می‌گوید: پس هنوز ثبت نشده است. وقتی نامش در فهرست آمد، پول بدهید.
همان‌طور که مقالهٔ نام دانشگاهتان در فهرست است؟ توضیح می‌دهد، پیدا نشدن نام در فهرست‌های هشدار خیلی کمتر از ثبت در فهرست رسمی ثابت می‌کند. ابزار جست‌وجو در فهرست‌های هشدار ما فهرست‌های رسمی‌ای را که در اختیار داریم پوشش می‌دهد، از جمله فهرست UGC در هند با عنوان "Fake Universities" (دانشگاه‌های جعلی).
پیش از آنکه دکمهٔ پرداخت را بزنید
برگردیم به صفحهٔ پرداخت: نشان دانشگاه، چمنزار آفتابی، نواری که تا نیمه‌شب شمارش معکوس می‌کند. چهار جوابتان را کنار آن بگذارید. اگر فهرست رسمی جواب مثبت داد، یک بار آخر هم مرور کنید:
- نام روی صورت‌حساب کلمه به کلمه با مشخصات ثبت‌شده در فهرست یکی است.
- به صفحهٔ پرداخت از سایتی رسیده‌اید که فهرست رسمی به آن ارجاع می‌دهد، نه از لینکی در یک پیام.
- پول به حساب خود دانشگاه می‌رود، یا به سرویس پرداختی که سایت خود دانشگاه نام برده است. هرگز به حساب شخصی یا حساب یک نماینده.
- نه کارت هدیه، نه رمزارز. اگر یکی از این دو را خواستند، دست نگه دارید و از راه سایت خود دانشگاه از آن بپرسید.
- از مشخصات ثبت‌شده در فهرست تصویر صفحه گرفته‌اید و آن را کنار نامهٔ پذیرشتان نگه داشته‌اید.
حالا سطر آخر کارتتان را بخوانید: چند دقیقه در طرف شما، چند ساعت یا چند روز در طرف آن‌ها. دانشگاه واقعی می‌تواند همین‌قدر صبر کند تا شما بررسی کنید. اگر این یکی حاضر نیست صبر کند، جوابتان را گرفته‌اید.
پیش‌پرداخت را داده‌اید؟ همین حالا از بانکتان بپرسید که می‌شود به این تراکنش اعتراض کرد یا نه، بعد قدم‌های دیگر برای کسانی که پول داده‌اند را دنبال کنید.
از نو شروع می‌کنید؟ همهٔ دانشگاه‌های نقشهٔ ما در فهرست رسمی کشور خودشان هستند و چهار دور روی هرکدامشان جواب می‌دهد.
منابع
- وزارت آموزش آمریکا: پایگاه DAPIP: مؤسسه‌های آمریکایی دارای اعتباربخشی و اعتباربخش‌های آن‌ها؛ دانشگاه‌های خارج از آمریکا را در بر نمی‌گیرد
- شورای CHEA: فهرست نهادهای اعتباربخشی که CHEA به رسمیت می‌شناسد (PDF): اعتباربخش‌های مؤسسه‌ای و اعتباربخش‌های برنامه‌ای
- سایت GOV.UK: آیا دانشگاه یا کالج شما مجاز به اعطای مدرک است؟: فهرست هر یک از کشورهای بریتانیا، و مدرک‌های به رسمیت شناخته‌شده
- نهاد Office for Students: وضعیت یک دانشگاه یا دوره
- نهاد TEQSA: فهرست ملی مؤسسه‌های آموزش عالی: مؤسسه‌های ثبت‌شده در استرالیا، طبق قانون نهاد تضمین کیفیت و استانداردهای آموزش عالی ۲۰۱۱ (Tertiary Education Quality and Standards Agency Act 2011)، بخش ۱۱: فهرست ملی مؤسسه‌های آموزش عالی
- کمیسیون کمک‌هزینهٔ دانشگاه‌های هند (University Grants Commission)، و فهرست دانشگاه‌های جعلی (Fake Universities) آن
- کمیسیون CHED: فهرست صلاحیت‌های آموزش عالی فیلیپین (PhQuaR-HE): مؤسسه‌ها و برنامه‌های تحصیلی مورد تأیید
- شبکهٔ ENIC-NARIC: مؤسسه‌های آموزش عالی به رسمیت شناخته‌شده: فهرست‌های ملی
- نهاد EQAR: اعتباربخش‌های قلابی
- سایت GOV.UK: تأیید رسمی اسناد: آپوستیل چه چیزی را بررسی می‌کند
- هیئت هماهنگی آموزش عالی تگزاس: مؤسسه‌های متقلب و زیر استاندارد (Fraudulent and Substandard Institutions)، و فهرست مؤسسه‌هایی که استفاده از مدرکشان در تگزاس غیرقانونی است (صفحه‌گسترده)
مدرکی می‌خواهید که از پس هر بررسی برآید؟ خدمات پذیرش ما به بزرگسالان شاغل کمک می‌کند برای دانشگاه‌هایی در بریتانیا، آمریکا و استرالیا درخواست پذیرش بدهند و فقط دانشگاه‌هایی را پیشنهاد می‌کند که رسماً به رسمیت شناخته شده‌اند. اگر هیچ دانشگاهی از فهرست کوتاه شما پذیرشتان نکند، کل هزینهٔ خدماتمان را برمی‌گردانیم.