“รับรองมาตรฐานครบถ้วน!” ใครรับรอง? หน่วยรับรองปลอมเบื้องหลังวิทยาลัยออนไลน์

ประโยคที่ไม่มีประธาน

ตรารับรองก็คือประโยคที่ไม่มีประธาน ได้รับการรับรองจากใคร? คำตอบเดียวนี้ตัดสินว่าปริญญาจะใช้ได้หรือไม่ GOV.UK เตือนว่าถ้าปริญญาไม่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ “นายจ้างหรือมหาวิทยาลัยอาจไม่ยอมรับ”

ช่องว่างตรงนี้เองที่โรงงานรับรองมาตรฐานใช้หากิน EQAR ทะเบียนหน่วยงานประกันคุณภาพการศึกษาของยุโรป อธิบายว่าโรงงานเหล่านี้คือหน่วยรับรองมาตรฐานปลอม ที่อ้างว่าได้ตรวจประเมินสถาบันปลอม “เพื่อช่วยให้สถาบันเหล่านั้นดูน่าเชื่อถือ”

โรงงานผลิตปริญญา (สถาบันที่ขายปริญญาโดยแทบไม่ต้องเรียน) ขายปริญญา ส่วนโรงงานรับรองมาตรฐานขายตรารับรองที่ทำให้ปริญญานั้นดูปลอดภัย

ทางตัน วงกลม หรือลูกโป่ง: สายการรับรองปลอมขาดตรงไหน

ทุกคำอ้างเรื่องการรับรองมาตรฐานคือสายของการรับรองที่ต่อกันเป็นทอด ๆ สายปลอมขาดได้สามแบบ เหมือนคำตอบของผู้ใหญ่ที่เหนื่อยเต็มทีเมื่อเด็กถามว่า “ใครบอก?”

ทางตัน: “ก็...คนเขาบอกกัน”

ถามวิทยาลัยว่าใครรับรองมาตรฐาน แล้วได้คำตอบว่า:

“เราภูมิใจที่ได้รับการรับรองมาตรฐานจากสภาชั้นนำระดับนานาชาติด้านการศึกษาออนไลน์”

ไม่มีชื่อ ไม่มีลิงก์ สายการรับรองจบลงตรงนั้น

วงกลม: “ก็ฉันบอกเอง”

หน่วยรับรอง “ได้รับการยอมรับ” จากสภาแห่งหนึ่ง ซึ่งก็มีหน่วยรับรองนั้นเป็นสมาชิกอยู่ ต่างฝ่ายต่างรับรองกันเอง ไม่มีใครจากภายนอกรับรองให้ฝ่ายใดเลย

ลูกโป่ง: “ครูใหญ่บอก”

ไม้ตายสุดท้ายของผู้ใหญ่คือยกชื่อที่ใหญ่ที่สุดที่นึกออกขึ้นมา: “ได้รับอนุมัติจากยูเนสโก” “ได้รับการรับรองจากกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ” สายการรับรองลอยขึ้นไปหาชื่อเหล่านั้น แต่ถ้าไล่ตามเชือกลงมา ก็จะพบว่าไม่ได้ผูกติดกับอะไรเลย

EQAR ระบุว่ายูเนสโกและสภายุโรป (Council of Europe) ไม่ได้ “รับรองหรือมอบความชอบธรรมในรูปแบบใด ๆ ให้แก่สถาบัน หลักสูตร หรือการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาใด ๆ” และ DAPIP ระบุว่า “The U.S. Department of Education does not accredit educational institutions and/or programs.” (กระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ ไม่ได้รับรองมาตรฐานสถาบันการศึกษาและ/หรือหลักสูตรใด ๆ) อ่านเพิ่มเติมได้ในถอดรหัสสองคำโปรดของผู้ขายปริญญา

เล่นเกม “ใครบอก?” ห้ารอบ

ทีนี้ไต่ขึ้นไปตามสายการรับรองที่วิทยาลัยของคุณยื่นให้ ทีละคำถาม

1. “เราได้รับการรับรองมาตรฐานครบถ้วน” ใครบอก?

   สิ่งที่ต้องได้: ชื่อเต็มของหน่วยงานที่รับรองวิทยาลัยทั้งสถาบัน ไม่ใช่ตราของหลักสูตรใดหลักสูตรหนึ่ง และไม่ใช่การเป็นสมาชิกสมาคม

   จบเกมถ้า: ได้คำบรรยายมาแทนชื่อ (ทางตัน) ให้ถามเป็นลายลักษณ์อักษร:

   ก่อนสมัครเรียน ขอสอบถามว่าองค์กรใดรับรองมาตรฐาน [ชื่อวิทยาลัย] ในระดับสถาบัน? กรุณาส่งชื่อเต็มขององค์กรนั้น และหน้าเว็บไซต์ขององค์กรนั้นเองที่มีรายชื่อ [ชื่อวิทยาลัย] หาก [ชื่อวิทยาลัย] เป็นชื่อทางการค้า นิติบุคคลใดเป็นผู้ได้รับการรับรอง? และสถาบันใดเป็นผู้มอบปริญญา?⁠​‌​​​​​‌​‌​‌​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌‌‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌‌​​​‌​‌‌‌‌​‌‌​‌​​‌​‌‌‌​​‌‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​‌‌‌‌​‌‌​‌‌‌​​‌‌​‌‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌​‌‌‌​​‌‌​​‌​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​‌‌‌‌​‌‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌‌‌​‌‌​​‌​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌‌​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌‌‌‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌‌​​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​​​​‌‌​‌‌‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌​​‌​‌​​‌‌​​‌‌​​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌​​​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌​‌​‌​‌‌​​​‌‌​​‌‌​‌‌​⁠

   วิทยาลัยจริงตอบได้ครบในคำตอบเดียว ลองนึกภาพคำตอบที่ดี:

   “เราได้รับการรับรองมาตรฐานจาก [หน่วยรับรอง] ซึ่ง [หน่วยงานระดับชาติ] ให้การยอมรับ รายชื่อของเราอยู่ในทำเนียบของหน่วยรับรองที่ [ลิงก์] นิติบุคคลที่ได้รับการรับรองคือ [ชื่อนิติบุคคล] และปริญญาของคุณมอบโดย [มหาวิทยาลัย] ซึ่งอยู่ใน [ทะเบียนทางการ]”

2. “หน่วยรับรองของเราได้รับการยอมรับ” ใครบอก?

   สิ่งที่ต้องได้: ชื่อหน่วยรับรองในรายชื่อทางการที่คุณเปิดดูเอง ในสหรัฐอเมริกา ทั้งกระทรวงศึกษาธิการและ CHEA (Council for Higher Education Accreditation สภารับรองมาตรฐานการอุดมศึกษาของสหรัฐฯ) ต่างตรวจประเมินหน่วยรับรอง ให้ค้นด้วยชื่อเต็มในรายชื่อหน่วยงานของฐานข้อมูล DAPIP ของกระทรวง หรือในทำเนียบองค์กรที่ CHEA ให้การยอมรับ (Directory of CHEA-Recognized Organizations) ซึ่งเป็นไฟล์ PDF ที่อัปเดตเป็นระยะ

   จบเกมถ้า: ไม่อยู่ในรายชื่อทางการใดเลย CHEA นับการอ้างว่าได้รับการยอมรับจากกระทรวงหรือจาก CHEA “ทั้งที่ไม่ได้รับ” เป็นหนึ่งในสัญญาณของโรงงานรับรองมาตรฐาน

3. “และหน่วยรับรองนั้นรับรองเรา” ใครบอก?

   สิ่งที่ต้องได้: ชื่อวิทยาลัยในทำเนียบของหน่วยรับรองเอง โดยเข้าไปจากลิงก์ในรายชื่อทางการ ถ้ากระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ ให้การยอมรับหน่วยรับรองนั้น DAPIP ก็ควรมีชื่อวิทยาลัยด้วย

   จบเกมถ้า: ข้อมูลในรายชื่อไม่ตรงกับชื่อตามกฎหมายและที่อยู่หลักของวิทยาลัย หรือแสดงเพียงการเป็นสมาชิกสมาคม ชื่อแบรนด์อาจต่างกันได้ ให้ถามว่านิติบุคคลใดเป็นผู้ได้รับการรับรอง

4. “เราเป็นผู้มอบปริญญาให้คุณ” ใครบอก?

   วิทยาลัยออนไลน์บางแห่งสอนให้มหาวิทยาลัยพันธมิตร และ GOV.UK เตือนว่า “ไม่ใช่ทุกวิทยาลัยที่สอนหลักสูตรปริญญาจะมีอำนาจมอบปริญญา” ให้หาสถาบันผู้มอบปริญญา แล้วนำไปผ่านรอบที่หนึ่งถึงสามอีกครั้ง

5. “เชื่อเราเถอะ เราเป็นหน่วยรับรอง” ใครบอก?

   หันคำถามไปที่หน่วยรับรองเอง พิมพ์ชื่อค้นหาด้วยตัวเอง แล้วติ๊กข้อที่ตรง:

   • ขายการรับรองมาตรฐานเป็น “แพ็กเกจ” หรือมีรายการราคา
   • สัญญาว่าจะได้สถานะรับรองภายในไม่กี่วันหรือไม่กี่สัปดาห์
   • ตรวจประเมินจากเอกสารอย่างเดียว ไม่มีการลงพื้นที่หรือคณะกรรมการตรวจประเมิน
   • เสนอการรับรองแบบ “ถาวร” ที่ไม่มีการตรวจประเมินซ้ำอีกเลย
   • หาไม่เจอว่าใช้มาตรฐานอะไรในการประเมินวิทยาลัย
   • สถาบันสองแห่งจากรายชื่อที่หน่วยนี้รับรอง ไม่เคยเอ่ยถึงหน่วยนี้บนเว็บไซต์ของตัวเองเลย
   • อ้างว่าได้รับการยอมรับ แต่รายชื่อของกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ CHEA หรือ EQAR ไม่ได้แสดงไว้
   • ชื่อต่างจากหน่วยรับรองที่ได้รับการยอมรับแค่คำหรือสองคำ

   รายการเหล่านี้แปลงสัญญาณของโรงงานที่ CHEA และ EQAR ระบุไว้ให้กลายเป็นแบบทดสอบ กฎของ CHEA เองคือ ถ้าคำถามของ CHEA หลายข้อได้คำตอบว่าใช่ คุณอาจกำลังเจอโรงงานรับรองมาตรฐานอยู่

ทีนี้อ่านผลของคุณ:

ข้อสังเกตที่เป็นธรรมจาก EQAR: สถาบันที่ถูกต้องบางแห่งยังอยู่ระหว่างขอการรับรอง การไม่ได้รับการรับรองมาตรฐานจึงไม่ได้แปลว่าปลอมเสมอไป แต่ควรชั่งน้ำหนักความเสี่ยงก่อนจ่ายเงิน

สายการรับรองควรไปจบที่ไหน แยกตามประเทศ

การยอมรับเป็นเรื่องระดับประเทศ ประเทศที่วิทยาลัยตั้งอยู่เป็นผู้ตัดสินว่าการรับรองนั้นนับหรือไม่ ENIC-NARIC ระบุว่ารายชื่อทางการของประเทศนั้นเป็นวิธีตรวจที่ตรงไปตรงมาที่สุด รอบที่สองจึงควรไปจบที่แหล่งใดแหล่งหนึ่งต่อไปนี้

• สหรัฐฯ: DAPIP ครอบคลุมเฉพาะสถาบันในสหรัฐฯ ถ้าเป็นสถาบันในต่างประเทศ ให้ตรวจรายชื่อของประเทศนั้นด้วย
• สหราชอาณาจักร: สายการรับรองข้ามขั้นหน่วยรับรองไปเลย หลักเกณฑ์ของ GOV.UK คือสถาบันผู้มอบปริญญามีอำนาจมอบปริญญาหรือไม่ หรือปริญญานั้นอยู่ในรายชื่อปริญญาที่ได้รับการยอมรับหรือไม่
• ยุโรป: การขึ้นทะเบียนกับ EQAR เป็นไปโดยสมัครใจ การไม่พบชื่อหน่วยงานจึงไม่ได้พิสูจน์อะไร แต่การอ้างเท็จว่ามีชื่ออยู่ในทะเบียนเป็นสัญญาณเตือน
• ออสเตรเลีย: ตามมาตรา 111 ของ TEQSA Act (กฎหมายว่าด้วยหน่วยงานกำกับคุณภาพการอุดมศึกษา) “regulated entity” (หน่วยงานที่อยู่ภายใต้การกำกับ) มีความผิด หากแสดงว่าหลักสูตรได้รับการรับรองมาตรฐานทั้งที่ไม่เป็นความจริง

การตรวจทะเบียนสี่รอบจะพาคุณค้นทีละขั้น

วิทยาลัยออนไลน์ได้รับการรับรองต่างจากวิทยาลัยทั่วไปไหม?

ไม่ต่าง และนี่คือข่าวดี การรับรองวิทยาลัยออนไลน์ใช้หลักเดียวกับวิทยาลัยที่เรียนในวิทยาเขต หน่วยรับรองที่ได้รับการยอมรับตรวจประเมินวิทยาลัยออนไลน์ด้วย และหน่วยรับรองเหล่านั้นก็อยู่ในรายชื่อทางการชุดเดียวกัน

สิ่งที่การเรียนออนไลน์เปลี่ยนไปคือสิ่งที่คุณมองเห็น วิทยาเขตให้คุณเห็นตัวผู้สอน แต่เว็บไซต์ต้องถามถึงจะรู้ นี่คือการตรวจสามข้อที่มาจากสัญญาณของโรงงานผลิตปริญญาตามที่ EQAR และ CHEA ระบุไว้:

• ระบุชื่อผู้สอน เว็บไซต์แสดงรายชื่ออาจารย์และคุณวุฒิของแต่ละคน
• เรียนจริง คุณต้องเข้าเรียน ไม่ว่าจะออนไลน์หรือในห้องเรียน และส่งงานที่มีคนตรวจให้คะแนน
• หน้าร้านที่เรียบง่าย หน้าแรกไม่มีตัวอย่างใบปริญญาหรือโลโก้บัตรชำระเงิน และที่อยู่ไม่ได้มีแค่ตู้ไปรษณีย์ (ตู้ ป.ณ.)

ถ้าไม่มีใครสอนคุณหรือตรวจงานของคุณ ให้หยุดตรงนั้นเลย

ถ้าสายการรับรองขาด

• อย่าจ่ายเงิน หรือหยุดจ่ายต่อ บันทึกภาพหน้าจอตรารับรองและคำอ้างต่าง ๆ เก็บไว้ก่อน
• ตรวจเร็ว ๆ สองอย่าง: นำที่อยู่เว็บไซต์ของวิทยาลัยไปตรวจด้วยเอกซเรย์เว็บไซต์ และนำชื่อไปค้นในรายชื่อเตือนภัยจากรัฐ
• จ่ายเงินไปแล้ว? นี่คือขั้นตอนที่ควรทำต่อ
• เริ่มสายใหม่ กรองมหาวิทยาลัยบนแผนที่ของเราให้เหลือเฉพาะแห่งที่สอนออนไลน์ เลือกมาหนึ่งแห่ง แล้วถามว่า “ใครบอก?”

แหล่งอ้างอิง

• EQAR: โรงงานรับรองมาตรฐานและโรงงานผลิตปริญญา (Accreditation and diploma mills): นิยามและสัญญาณของโรงงานทั้งสองแบบ ยูเนสโกและสภายุโรป สถาบันที่ยังไม่ผ่านการประเมิน และขอบเขตของทะเบียน EQAR
• CHEA: คำถามสำคัญเกี่ยวกับ “โรงงานผลิตปริญญา” และ “โรงงานรับรองมาตรฐาน”: สัญญาณของโรงงาน และการตรวจประเมินเพื่อให้การยอมรับโดยกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ หรือ CHEA
• CHEA: ทำเนียบองค์กรที่ CHEA ให้การยอมรับ (PDF): หน่วยรับรองที่ CHEA ยอมรับ อัปเดตเป็นระยะ
• กระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ: DAPIP: หน่วยรับรองที่ได้รับการยอมรับ สถาบันที่ได้รับการรับรอง บทบาทของกระทรวง และสถาบันนอกสหรัฐฯ
• ENIC-NARIC: สถาบันอุดมศึกษาที่ได้รับการยอมรับ: การตรวจสถาบันกับรายชื่อทางการของประเทศนั้น
• GOV.UK: ตรวจสอบว่ามหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยมีอำนาจมอบปริญญาหรือไม่
• TEQSA: ทะเบียนแห่งชาติของสถาบันอุดมศึกษา: สถาบันที่จดทะเบียนในออสเตรเลีย
• Tertiary Education Quality and Standards Agency Act 2011: มาตรา 111 การแสดงอันเป็นเท็จว่าหลักสูตรได้รับการรับรอง และมาตรา 198 ทะเบียนแห่งชาติ
• CICIC: การประกันคุณภาพการศึกษาหลังมัธยมศึกษา: อำนาจของมณฑลและดินแดนในการมอบวุฒิการศึกษาในแคนาดา

บทความที่น่าอ่านต่อ

• “รับรองมาตรฐาน” และ “ตรวจสอบได้” สองคำที่ผู้ขายปริญญาใช้หลอกเอาเงินคุณ

#โรงงานรับรองมาตรฐาน #ปริญญาออนไลน์ #การรับรองมาตรฐาน #โรงงานผลิตปริญญา