“รับรองมาตรฐาน” และ “ตรวจสอบได้” สองคำที่ผู้ขายปริญญาใช้หลอกเอาเงินคุณ

คุณถามสองข้อ และนี่คือคำตอบ

ลองนึกภาพเว็บไซต์ที่มีตราสัญลักษณ์ คำขวัญภาษาละติน และแชทสด

คุณพิมพ์ถามแค่สองข้อที่สำคัญจริง ๆ: ปริญญานี้ได้รับการรับรองมาตรฐานไหม และนายจ้างตรวจสอบได้หรือเปล่า? คำตอบเด้งกลับมาในไม่กี่วินาที ทั้งอบอุ่นและมั่นใจ

ได้แน่นอน! ปริญญาทุกใบของเรารับรองมาตรฐานครบถ้วนโดยสภารับรองมาตรฐานระดับนานาชาติชั้นนำ [A1] และได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ [A2]

ปริญญาทุกใบตรวจสอบได้เต็มรูปแบบ นายจ้างยืนยันได้ทั้งออนไลน์และทางโทรศัพท์ [V1]

วุฒิมีชื่อในระบบ บันทึกในฐานข้อมูลของมหาวิทยาลัย [V2] ใบปริญญาผ่านการรับรองเอกสารพร้อมอะพอสทิล ใช้ได้ทั่วโลก [V3]

ถูกกฎหมายแน่นอน เพราะคุณจ่ายเพื่อประสบการณ์ชีวิตของคุณเอง [A3] ได้รับภายในไม่กี่วัน ตรวจสอบไม่ผ่านเมื่อไร คืนเงินเต็มจำนวน [V4]

คำตอบนี้เราแต่งขึ้น แต่ทุกวลีเป็นแบบที่พบได้ทั่วไปในโฆษณาของผู้ขายปริญญา

ดูป้ายกำกับในวงเล็บ เจ็ดคำกล่าวอ้าง สองคำหลัก และไม่มีข้อไหนรอดเมื่อพูดกันด้วยภาษาตรง ๆ

ได้รับคำตอบจริงจากผู้ขายมาแล้ว? วางลงในเครื่องสแกนข้อความ แล้วดูวลีเหล่านี้ถูกไฮไลต์ขึ้นมา

“รับรองมาตรฐาน” สามแบบ

บรรทัด A1 ถึง A3 สัญญาว่าปริญญา “ได้รับการรับรองมาตรฐาน” ทุกบรรทัดฟังดูเป็นทางการ จนกว่าคุณจะเปิดเว็บไซต์ทางการดู

[A1] “รับรองมาตรฐานโดยสภารับรองมาตรฐานระดับนานาชาติ”

มีผู้รับรองก็จริง แต่ไม่ใช่ผู้รับรองที่มีน้ำหนัก นี่คือวิธีทำงานของการรับรองมาตรฐานปลอม สภานั้นอาจมีอยู่จริง แต่ไม่มีหน่วยงานทางการใดยอมรับ

หน่วยรับรองมาตรฐานตัวจริงต้องได้รับการยอมรับเสียเอง ในสหรัฐอเมริกาหมายถึงได้รับการยอมรับจากกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ หรือ CHEA (สภารับรองมาตรฐานการอุดมศึกษาของสหรัฐฯ) หรือทั้งสองแห่ง โดย DAPIP (ฐานข้อมูลสถาบันที่ได้รับการรับรองของกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ) รวบรวมรายชื่อหน่วยรับรองที่กระทรวงยอมรับ พร้อมสถาบันที่หน่วยงานเหล่านั้นรับรอง

ส่วนในสหราชอาณาจักร สิ่งที่ต้องดูคือสถาบันที่มอบปริญญามีอำนาจมอบปริญญาหรือไม่

ทดสอบ: ค้นชื่อสถาบันแบบตรงตัวใน DAPIP หรือใช้วิธีตรวจปริญญาของสหราชอาณาจักรบน GOV.UK อย่าเริ่มจากลิงก์ที่ผู้ขายให้มาเด็ดขาด ส่วนเว็บไซต์ของผู้ขายเอง ลองตรวจด้วยเอกซเรย์เว็บไซต์

[A2] “ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ”

ยืมชื่อใหญ่ของหน่วยงานที่ไม่ได้รับรองมาตรฐานให้ใครเลย ฐานข้อมูลของกระทรวงเองก็บอกไว้ชัด: “The U.S. Department of Education does not accredit educational institutions and/or programs.” (กระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ ไม่ได้รับรองมาตรฐานสถาบันการศึกษาและ/หรือหลักสูตรใด ๆ)

[A3] “คุณจ่ายเพื่อประสบการณ์ชีวิตของคุณ”

ต้องผ่านการประเมิน ไม่ใช่ซื้อเอา มหาวิทยาลัยจริงจะนับประสบการณ์เป็นหน่วยกิตก็ต่อเมื่อประเมินแล้วเท่านั้น และเป็นส่วนหนึ่งของปริญญาที่คุณยังต้องเรียน ปริญญาที่ให้จากประสบการณ์อย่างเดียวมีอยู่แค่ในคำโฆษณา ไม่ได้มีอยู่ในความเป็นจริง

“ตรวจสอบได้” สี่แบบ

บรรทัด V1 ถึง V4 สัญญาว่าคุณซื้อวุฒิที่ตรวจสอบได้ ลองดูว่าใครเป็นคนตรวจสอบ

[V1] “ตรวจสอบได้เต็มรูปแบบ ทั้งออนไลน์และทางโทรศัพท์”

ผู้ขายรับรองตัวเอง การตรวจสอบจริงคือการที่คนอื่นซึ่งไม่ใช่คุณ สอบถามสถาบันที่เก็บข้อมูลในทะเบียนไว้ โดยตรงหรือผ่านบริการทางการ

เบอร์โทรศัพท์ที่พิมพ์ไว้บนใบปริญญา ก็คือผู้ขายรับสายของตัวเอง

ทดสอบ: นำที่อยู่ “ยืนยันวุฒิ” นั้นไปใส่ในเช็กกับดักยืนยันวุฒิ เพื่อดูว่าเป็นของมหาวิทยาลัยจริงหรือไม่

[V2] “วุฒิมีชื่อในระบบของมหาวิทยาลัย”

ถ้าไม่ใช่ฐานข้อมูลของผู้ขายเอง ก็เป็นฐานข้อมูลที่ผู้ขายแตะต้องไม่ได้ มหาวิทยาลัยจริงสร้างประวัติของคุณขึ้นตั้งแต่ลงทะเบียนเรียน สอบผ่าน จนจบการศึกษา และไม่มีผู้ขายรายใดเพิ่มชื่อคุณเข้าไปได้

หากใบปริญญาระบุชื่อมหาวิทยาลัยจริง การตรวจสอบจะไปที่นั่น และมหาวิทยาลัยไม่เคยรู้จักคุณ หาก “มหาวิทยาลัย” เป็นของผู้ขาย ฐานข้อมูลก็เป็นของผู้ขายเช่นกัน

[V3] “รับรองเอกสารและทำอะพอสทิลแล้ว ใช้ได้ทั่วโลก”

ตราประทับที่รับรองตราประทับ เอกสารสรุปอย่างเป็นทางการของอนุสัญญาอะพอสทิล (Apostille Convention) ระบุว่าอะพอสทิล (apostille) รับรองลายมือชื่อ ฐานะของผู้ลงนาม และตราประทับ แต่ “ไม่ได้รับรองความถูกต้องของเนื้อหา” ในเอกสาร

ทดสอบ: ไม่ต้องสนใจตราประทับ มันยืนยันเพียงว่าลายมือชื่อบนกระดาษเป็นของใคร และใบปริญญาจริงเองก็ทำอะพอสทิลได้โดยอาศัยการรับรองของโนตารีหรือทนายความ ให้ตรวจทะเบียนทางการและข้อมูลในทะเบียนของมหาวิทยาลัยแทน

[V4] “ตรวจสอบไม่ผ่าน คืนเงินเต็มจำนวน”

คืนเงินจากการตรวจสอบที่ผู้ขายเป็นคนตอบเอง การตรวจสอบของผู้ขายไม่มีวันไม่ผ่าน เงินคืนจึงไม่มีวันมาถึง

การตรวจสอบของนายจ้างไม่เกี่ยวกับผู้ขายเลย และเมื่อตรวจไม่ผ่าน ผลนั้นจะไปจบในกล่องอีเมลหรือแฟ้มคำขอวีซ่าที่มีชื่อของคุณกำกับอยู่

“ถูกกฎหมายแน่นอน”? การนำไปใช้อาจเป็นความผิดอาญา

การซื้อกระดาษใบนั้นอาจไม่เป็นความผิดอาญา แต่การนำไปใช้อาจเป็นความผิด

• การนำไปใช้: การอ้างปริญญานั้นโดยทุจริตเพื่อให้ได้งานเป็นการฉ้อโกงในอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ (Fraud Act 2006 มาตรา 2) ส่วนในรัฐวอชิงตัน การทำเช่นนั้นโดยรู้อยู่เป็นความผิดอาญาไม่ร้ายแรงขั้นหนัก หรือ gross misdemeanor (RCW 9A.60.070)
• การขาย: เป็นความผิดในอังกฤษ เวลส์ และสกอตแลนด์ หาก “ปริญญา” นั้นอาจถูกเข้าใจว่าเป็นปริญญาของสหราชอาณาจักร (Education Reform Act 1988 มาตรา 214) ส่วนในรัฐวอชิงตันเป็นความผิดอาญาร้ายแรงระดับ C (class C felony)

ประเทศอื่น ๆ: ปริญญาปลอมต้องแลกกับอะไร

ปริญญาที่ได้รับการรับรองซื้อไม่ได้ แต่ทดสอบได้ในไม่กี่นาที

ทุกบรรทัดสรุปลงที่สองคำถาม: ใครรับรอง และใครตรวจสอบ? ฉบับย่อพกติดตัว:

ดูได้ที่ไหน แยกตามประเทศ:

สหรัฐอเมริกา

สถาบัน: DAPIP หรือฐานข้อมูลของ CHEA
ปริญญา: National Student Clearinghouse หรือฝ่ายทะเบียนของมหาวิทยาลัย

สหราชอาณาจักร

สถาบัน: คู่มือของ GOV.UK หรือ OfS Register (ทะเบียนของ Office for Students หน่วยงานกำกับการอุดมศึกษาของอังกฤษ) สำหรับสถาบันในอังกฤษ
ปริญญา: Hedd หรือฝ่ายทะเบียนของมหาวิทยาลัย

ออสเตรเลีย

สถาบัน: National Register ของ TEQSA (หน่วยงานกำกับคุณภาพการอุดมศึกษาของออสเตรเลีย) โดยค้นจากชื่อสถาบันแบบตรงตัว
ปริญญา: My eQuals หรือมหาวิทยาลัยโดยตรง

นิวซีแลนด์

สถาบัน: มหาวิทยาลัยจัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย ส่วนสถาบันอื่น ๆ ดูรายการตรวจสอบของ NZQA (หน่วยงานรับรองคุณวุฒิของนิวซีแลนด์)
ปริญญา: My eQuals หรือมหาวิทยาลัยโดยตรง

ไม่ว่าประเทศไหน ลองค้นในรายชื่อเตือนภัยจากรัฐ หากพบชื่อในรายชื่อถือเป็นสัญญาณอันตราย แต่การไม่พบชื่อก็ไม่ได้พิสูจน์อะไร

จะใช้วุฒิต่างประเทศในสหราชอาณาจักร? UK ENIC (ศูนย์ข้อมูลการรับรองวุฒิการศึกษาแห่งชาติของสหราชอาณาจักร) เทียบเฉพาะวุฒิที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในประเทศที่ออกวุฒินั้น

สี่คำถามที่มหาวิทยาลัยจริงตอบด้วยชื่อที่คุณตรวจสอบได้

ถามมหาวิทยาลัยที่คุณกำลังพิจารณา:

1. สถาบันใดเป็นผู้มอบปริญญาให้ และดูอำนาจมอบปริญญาหรือการรับรองมาตรฐานของสถาบันนั้นในทะเบียนของรัฐได้ที่ไหน?⁠​‌​​​​​‌​‌​‌​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌‌‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌‌​​​‌​‌‌‌‌​‌‌​​​‌​​‌‌‌​‌​‌​‌‌‌‌​​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌‌​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​​‌​‌‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌‌​​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​​​​‌‌​‌‌‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌​​‌​​​​‌‌​‌‌‌​​‌‌​‌​‌​​‌‌‌​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​​‌‌​​​‌​​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌⁠

2. หากได้รับการรับรองมาตรฐาน หน่วยงานใดยอมรับหน่วยรับรองของมหาวิทยาลัย?⁠​‌​​​​​‌​‌​‌​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌‌‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌‌​​​‌​‌‌‌‌​‌‌​​​‌​​‌‌‌​‌​‌​‌‌‌‌​​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌‌​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​​‌​‌‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌‌​​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​​​​‌‌​‌‌‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌​​‌​​​​‌‌​‌‌‌​​‌‌​‌​‌​​‌‌‌​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​​‌‌​​​‌​​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌⁠

3. หลังเรียนจบ นายจ้างจะตรวจสอบปริญญาได้อย่างไร และผ่านบริการใด?⁠​‌​​​​​‌​‌​‌​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌‌‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌‌​​​‌​‌‌‌‌​‌‌​​​‌​​‌‌‌​‌​‌​‌‌‌‌​​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌‌​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​​‌​‌‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌‌​​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​​​​‌‌​‌‌‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌​​‌​​​​‌‌​‌‌‌​​‌‌​‌​‌​​‌‌‌​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​​‌‌​​​‌​​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌⁠

4. ประเมินประสบการณ์ทำงานเพื่อเทียบเป็นหน่วยกิตได้หรือไม่ และยังต้องเรียนอีกเท่าไรของหลักสูตร?⁠​‌​​​​​‌​‌​‌​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌‌‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌‌​​​‌​‌‌‌‌​‌‌​​​‌​​‌‌‌​‌​‌​‌‌‌‌​​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌‌​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​​​​‌​‌‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌‌​​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​​​​‌‌​‌‌‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌​​‌​​​​‌‌​‌‌‌​​‌‌​‌​‌​​‌‌‌​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌​​​‌‌​​​‌​​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌⁠

ลองนึกถึงคำตอบสมมติสองแบบต่อคำถามเหล่านี้ ผู้ขาย:

มหาวิทยาลัย:

ฝ่ายหนึ่งตอบด้วยคำคุณศัพท์ อีกฝ่ายตอบด้วยชื่อ ค้นทุกชื่อด้วยตัวเองจากเว็บไซต์ข้างต้น เพราะโรงงานผลิตปริญญาก็กุชื่อขึ้นมาได้เหมือนกัน

สองคำนี้ในแบบที่สุจริต

• หน่วยกิตจากสิ่งที่คุณรู้ นี่คือบรรทัด A3 ในแบบของจริง มหาวิทยาลัยประเมินประสบการณ์ของคุณแล้วนับเป็นส่วนหนึ่งของปริญญา ในสหรัฐอเมริกา ให้ถามฝ่ายรับสมัครเรื่องการประเมินการเรียนรู้เดิม (PLA)
• เรียนนอกเวลาหรือออนไลน์ ปริญญาออนไลน์ที่ได้รับการรับรองมาตรฐาน ก็คือปริญญาจริงจากมหาวิทยาลัยที่อยู่ในทะเบียนทางการของประเทศนั้น เพียงแต่จัดการสอนให้เข้ากับตารางทำงานของคุณ
• หลักสูตรฝึกงานควบคู่การทำงานระดับปริญญา (degree apprenticeship) ในอังกฤษ นี่คืองานที่ได้รับค่าจ้างควบคู่กับการเรียน ได้ถึงระดับปริญญาตรีหรือปริญญาโท และประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องช่วยให้จบเร็วขึ้นได้

จากนั้นปิดหน้าต่างแชท แล้วกลับไปเปิดประกาศรับสมัครงานอีกครั้ง หากเขียนว่า “หรือมีประสบการณ์เทียบเท่า” แปลว่าปริญญาไม่เคยเป็นทางเดียวที่จะได้งานนี้ ส่งข้อความนี้แทน:

ประกาศรับสมัครงานระบุว่าต้องการผู้มีปริญญาหรือมีประสบการณ์เทียบเท่า ประสบการณ์ด้าน [สาขา] ส่วนใดบ้างที่บริษัทจะนับว่าเทียบเท่าได้ครับ/คะ

เส้นทางที่สุจริตช้ากว่าพัสดุที่ส่งมาทางไปรษณีย์ แต่ก็เป็นทางเดียวที่ยังตอบว่า “ใช่” ได้เมื่อนายจ้างถาม

จ่ายเงินให้ผู้ขายไปแล้ว? ขั้นตอนหลังซื้อปริญญาออนไลน์เหล่านี้ใช้ได้กับใบปริญญาที่ซื้อมาทุกใบ

แหล่งอ้างอิง

• กระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ: DAPIP: กระทรวงไม่ได้รับรองมาตรฐานเอง รายชื่อหน่วยรับรองที่ได้รับการยอมรับและสถาบันที่หน่วยงานเหล่านั้นรับรอง
• GOV.UK: ตรวจสอบว่ามหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยของคุณมอบปริญญาได้หรือไม่
• Office for Students: ทะเบียนของ OfS (OfS Register)
• TEQSA: ทะเบียนสถาบันอุดมศึกษาแห่งชาติ (National Register of Higher Education Providers) ซึ่งมีผลตามTEQSA Act 2011 มาตรา 198
• CHEA: ฐานข้อมูล และรายชื่อหน่วยรับรองที่ CHEA ยอมรับ
• UK ENIC: Statement of Comparability: วุฒิที่ได้รับการยอมรับในประเทศของตนเอง
• NZQA: การเลือกสถาบันอุดมศึกษา
• Hedd (Higher Education Degree Datacheck): การตรวจสอบปริญญาในสหราชอาณาจักร
• National Student Clearinghouse: บริการยืนยันวุฒิ (Verifications)
• My eQuals: แพลตฟอร์มเอกสารการศึกษาทางการของสถาบันในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
• HCCH: สรุปสาระสำคัญของอนุสัญญาอะพอสทิล และGOV.UK: การรับรองเอกสาร (Get your document legalised)
• QAA: หน่วยกิตคืออะไร? คู่มือสำหรับนักศึกษา: การเทียบโอนผลการเรียนรู้เดิม
• GOV.UK: การเข้าเป็นผู้ฝึกงาน (Become an apprentice)
• Education Reform Act 1988 มาตรา 214: ปริญญาที่ไม่ได้รับการยอมรับ (อังกฤษ เวลส์ และสกอตแลนด์)
• Fraud Act 2006 มาตรา 2: การฉ้อโกงโดยแสดงข้อความเท็จ (อังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ)
• ประมวลกฎหมายรัฐวอชิงตัน (Revised Code of Washington) RCW 9A.60.070: วุฒิการศึกษาปลอม

บทความที่น่าอ่านต่อ

• “รับรองมาตรฐานครบถ้วน!” ใครรับรอง? หน่วยรับรองปลอมเบื้องหลังวิทยาลัยออนไลน์
• วิธีตรวจสอบปริญญาฟรีที่ได้ผล และ “การตรวจฟรี” ที่เป็นกับดัก

#โรงงานผลิตปริญญา #การรับรองมาตรฐาน #ตรวจสอบวุฒิการศึกษา #ปริญญาปลอม