หน้าแรก / คลังความรู้ / ตรวจสอบวุฒิ / ตรวจสอบวุฒิฟรี

ตรวจสอบปริญญาโดยไม่เสียเงิน

วิธีตรวจสอบปริญญาฟรีที่ได้ผล และ “การตรวจฟรี” ที่เป็นกับดัก

คุณอยากตรวจสอบปริญญาโดยไม่ต้องจ่ายเงิน และตรงหน้ามีการตรวจฟรีสองแบบที่ต่างก็ขึ้นว่า “ยืนยันแล้ว” แต่มีเพียงแบบเดียวที่อ่านข้อมูลจากทะเบียนของมหาวิทยาลัยจริง วิธีแยกให้ออกคือตามรอยเงินไปให้สุดทาง

การตรวจสอบวุฒิการศึกษาฟรีทุกครั้งมีคนจ่ายเงิน หาให้เจอว่าใคร

สมมติว่าคุณมีบริษัทเล็ก ๆ และมีผู้สมัครรอบสุดท้ายสองคน ทั้งคู่จบปริญญาจากสหราชอาณาจักร และต้องตรวจสอบให้เสร็จก่อนวันจันทร์ บริการทางการต้องเปิดบัญชีและใช้บัตรชำระเงิน คุณจึงมองหาเว็บตรวจสอบวุฒิฟรี

ใบปริญญาของผู้สมัคร A มีที่อยู่เว็บ “ตรวจสอบฟรี” พิมพ์ไว้ตรงขอบล่าง ส่วนผู้สมัคร B ส่งลิงก์มาจากบริการเอกสารวุฒิการศึกษาดิจิทัลของมหาวิทยาลัย ทั้งสองแบบให้ผลทันที และทั้งสองแบบขึ้นว่า “ยืนยันแล้ว”

การตรวจฟรีทุกแบบมีผู้ออกเงิน และผู้ออกเงินนี่เองที่บอกว่ามันอ่านข้อมูลจากทะเบียนของใคร คุณมองไม่เห็นผู้ออกเงินบนหน้าเว็บ จึงต้องตัดสินจากเส้นทาง คุณมาถึงหน้าตรวจนี้จากทะเบียนทางการหรือเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยเอง หรือจากเอกสารที่อยู่ในมือ?⁠​‌​​​​​‌​‌​‌​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌‌‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌‌​​​‌​‌‌‌‌​‌‌​​‌‌​​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌‌​‌‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌​​‌​‌‌​​‌‌​​‌‌​‌​​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌​‌‌‌‌​‌‌​‌‌‌​​‌‌‌‌‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌‌​​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​​​​‌‌​‌‌‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌​​‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌‌​​‌‌​​‌​​​‌‌‌​​‌​​‌‌‌​​​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​​‌​‌‌​​​​‌​​‌‌​‌​‌⁠

การตรวจใครจ่ายพิสูจน์อะไรได้
ทะเบียนสาธารณะรัฐหรือหน่วยงานกำกับตัวมหาวิทยาลัย ไม่ใช่ตัวบุคคล
ฝ่ายทะเบียนของมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัย (บางแห่งเก็บค่าธรรมเนียม)ปริญญาที่บุคคลนี้ได้รับ
เอกสารดิจิทัลของผู้สำเร็จการศึกษามหาวิทยาลัยและแพลตฟอร์มที่ใช้มหาวิทยาลัยเป็นผู้ออกเอกสารนั้น
Hedd (สหราชอาณาจักร) และ Clearinghouse (สหรัฐฯ)ปกติคือผู้ขอตรวจปริญญาที่บุคคลนี้ได้รับ
ที่อยู่เว็บหรือคิวอาร์โค้ดบนใบปริญญาใครก็ตามที่ทำใบปริญญานั้นลำพังตัวมันเองพิสูจน์อะไรไม่ได้

ที่อยู่เว็บหรือคิวอาร์โค้ดบนใบปริญญา ลำพังตัวมันเองพิสูจน์อะไรไม่ได้ ของจริงจะพาไปยังเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย ส่วนของผู้ขายก็ไม่ต่างจากร้านอาหารที่เขียนรีวิวชมร้านตัวเอง

ชุดคู่มือสำหรับนายจ้างของ Hedd (บริการตรวจสอบปริญญาอย่างเป็นทางการของสหราชอาณาจักร) อธิบายถึงบริการยืนยันวุฒิปลอมที่ลอกแบบบริการจริง ซึ่ง “ออกแบบมาเพื่อหนุนหลังเอกสารปลอม และหลอกให้นายจ้างเชื่อว่าได้ตรวจสอบวุฒิแล้ว”

ลองใช้กับผู้สมัครรอบสุดท้ายทั้งสองคน การตรวจแต่ละแบบด้านล่างนี้ใครเป็นคนจ่าย? ตัดสินใจก่อน แล้วค่อยเปิดดูคำตอบ

ที่อยู่เว็บ “ตรวจสอบฟรี” ที่พิมพ์ไว้บนใบปริญญาของผู้สมัคร A

ใครก็ตามที่ทำใบปริญญานั้น อาจเป็นมหาวิทยาลัยหรือผู้ขายก็ได้ และหน้าเว็บจะไม่บอกคุณว่าเป็นใคร ให้เริ่มใหม่จากเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยเอง

ลิงก์ของผู้สมัคร B ที่เปิดบนเว็บไซต์ของบริการเอกสารวุฒิการศึกษาเอง

มหาวิทยาลัย ผ่านบริการเอกสารวุฒิการศึกษาของตน สิ่งที่คุณอ่านอยู่คือข้อมูลของผู้สมัคร B ที่มหาวิทยาลัยลงนามรับรองเอง

อีเมลตอบกลับเรื่องผู้สมัคร A จากฝ่ายทะเบียน ซึ่งส่งมาจากอีเมลที่คุณหาเจอเองบนเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัย คำตอบมาจากทะเบียนของมหาวิทยาลัยเอง ผ่านประตูที่คุณเป็นคนเลือก

ตรวจสอบปริญญาฟรีอย่างไรให้ได้ผล: สามขั้นตอน

1. ตรวจมหาวิทยาลัยในทะเบียนที่มหาวิทยาลัยแก้ไขเองไม่ได้

ค่าใช้จ่ายของคุณ: ไม่มี เริ่มจากรายชื่อทางการของประเทศที่มหาวิทยาลัยตั้งอยู่:

ให้ค้นหาสถาบันที่เป็นผู้มอบปริญญา เพราะ GOV.UK เตือนว่าวิทยาลัยที่สอนหลักสูตรปริญญาไม่ได้มีอำนาจมอบปริญญาทุกแห่ง ขั้นนี้ตรวจตัววิทยาลัย ไม่ใช่ตัวบุคคล

ไม่พบในรายชื่อ? ให้ถือว่าปริญญานั้นยังไม่ได้รับการยืนยัน ไม่ใช่ว่าเป็นของปลอม

ในสหราชอาณาจักร มีบางองค์กรที่มอบปริญญาเฉพาะของตนเอง เช่น Degree of the Utter Bar ของ Inns of Court (สมาคมวิชาชีพเนติบัณฑิตในอังกฤษและเวลส์) ซึ่ง GOV.UK ระบุไว้ในรายการวุฒิที่ได้รับการยอมรับ (recognised awards) ส่วนมหาวิทยาลัยที่ปิดตัวหรือควบรวมไปแล้ว ระบบค้นหาของ Hedd จะแสดงว่าตอนนี้ใครเป็นผู้เก็บข้อมูลทะเบียน หากมีข้อมูลนั้น (ดูคำถามที่พบบ่อยของ Hedd) ก่อนตัดสินใจ ให้สอบถามหน่วยงานทางการหรือฝ่ายทะเบียนเสียก่อน

2. ขอเอกสารทางการจากผู้สำเร็จการศึกษา

ค่าใช้จ่ายของคุณ: ไม่มี ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐฯ มหาวิทยาลัยบางแห่งออกใบปริญญาหรือทรานสคริปต์ (ใบแสดงผลการเรียน) ดิจิทัลที่ผ่านการยืนยันแล้ว ผ่านแพลตฟอร์มอย่าง Gradintel หรือ Parchment ผู้สำเร็จการศึกษาส่งเอกสารจากบัญชีของตน แล้วคุณจะเห็นข้อมูลที่มหาวิทยาลัยยืนยันไว้ ส่วนในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ My eQuals (ระบบเอกสารการศึกษาดิจิทัลของมหาวิทยาลัยในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) ระบุว่าการรับเอกสารที่แชร์ผ่านระบบนี้ “ไม่มีค่าใช้จ่าย”

ไม่ว่าจะเป็นบริการใด ให้เปิดเอกสารที่แชร์มาบนเว็บไซต์ของบริการนั้นเอง โดยพิมพ์ที่อยู่เว็บเอง หรือเข้าจากเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย

สำหรับไฟล์ OpenCerts ของสิงคโปร์ opencerts.io จะแสดงว่าไฟล์ไม่ถูกแก้ไข และสถาบันที่มีชื่อในไฟล์รับรองไฟล์นั้นไว้บนเว็บไซต์ทางการของตนหรือไม่ แต่ไฟล์คัดลอกได้ จึงต้องตรวจด้วยว่าคนที่มีชื่อในไฟล์คือคนที่อยู่ตรงหน้าคุณ

หรือขอให้เขาแจ้งมหาวิทยาลัยให้ยืนยันกับคุณโดยตรง ข้อความเดียวก็พอ:

“สวัสดีครับ/ค่ะ รบกวนช่วยแชร์เอกสารทางการที่แสดงปริญญาของคุณให้ได้ไหม จะส่งผ่านบริการเอกสารวุฒิการศึกษาดิจิทัลของมหาวิทยาลัย หรือขอให้ฝ่ายทะเบียนยืนยันกับเราโดยตรงก็ได้ ทางเราขอแบบเดียวกันจากผู้สมัครทุกคน และสำเนาใบปริญญาอย่างเดียวยังไม่เพียงพอ ขอบคุณครับ/ค่ะ”

3. ถามมหาวิทยาลัยโดยตรง ผ่านประตูหน้า

ค่าใช้จ่ายของคุณ: ไม่มี หรือเท่ากับค่าธรรมเนียมของฝ่ายทะเบียน หาช่องทางติดต่อฝ่ายทะเบียนจากเว็บไซต์ทางการของมหาวิทยาลัย ถามว่ามีค่าธรรมเนียมเท่าไร แล้วส่งข้อมูลต่อไปนี้:

  • ชื่อ-นามสกุลเต็มของผู้สำเร็จการศึกษาในตอนนั้น และชื่ออื่นที่ใช้หลังจากนั้น
  • วันเกิดของเขา
  • ปริญญา สาขา และปีที่เขาอ้างว่าได้รับ
  • ความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรที่เขาลงชื่อแล้ว (ในสหราชอาณาจักรควรเตรียมไว้ได้เลย ส่วนวิทยาลัยในสหรัฐฯ อาจไม่ต้องใช้ ดังที่อธิบายด้านล่าง)
  • คำถามเดียว: “ช่วยยืนยันได้ไหมว่าบุคคลนี้ได้รับปริญญานี้หรือไม่?”

ในสหรัฐอเมริกา วิทยาลัยอาจถือว่า “degrees, honors, and awards received” (ปริญญา เกียรตินิยม และรางวัลที่ได้รับ) และช่วงเวลาที่ศึกษาเป็น “directory information” (ข้อมูลทำเนียบที่เปิดเผยได้) ภายใต้ FERPA (กฎหมายคุ้มครองข้อมูลการศึกษาของสหรัฐฯ) และยืนยันข้อมูลเหล่านี้ได้โดยไม่ต้องขอความยินยอม เว้นแต่นักศึกษาขอไม่ให้เปิดเผย วิทยาลัยบางแห่งส่งต่อคำถามแบบนี้ไปยัง National Student Clearinghouse (องค์กรยืนยันวุฒิการศึกษาของสหรัฐอเมริกา) ซึ่งเก็บค่าบริการจากผู้สั่งตรวจ

ถ้าคุณเป็นผู้สำเร็จการศึกษา และถูกขอให้จ่ายค่าตรวจปริญญาของตัวเอง: หน้าแรกของเว็บไซต์ Hedd ระบุว่าบริการนี้ “ไม่ได้มีไว้ให้นักศึกษาหรือผู้สำเร็จการศึกษาใช้ตรวจสอบปริญญาของตัวเอง” และคำถามที่พบบ่อยยังระบุเพิ่มว่า เมื่อนายจ้างหรือหน่วยงานใดต้องการให้ตรวจสอบวุฒิ “ฝ่ายนั้นมีหน้าที่ดำเนินการและจ่ายค่าคำขอตรวจสอบเอง”

พลิกป้ายราคาดู: การตรวจที่เป็นกับดักทำให้คุณเสียอะไรจริง ๆ

ฟรี ลิงก์ “ยืนยันวุฒิ” ที่คุณสืบย้อนกลับไปถึงเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยไม่ได้

ผู้จ่ายเงิน คือใครก็ตามที่สร้างมันขึ้นมา และหน้าเว็บจะไม่บอกว่าเป็นใคร ให้เริ่มจากเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยเองแทน ถ้าเป็นของผู้ขาย สิ่งที่คุณต้องเสียคือคำตอบ “ใช่” ที่เป็นเท็จ โดยมีชื่อคุณกำกับอยู่บนการตัดสินใจนั้น

ฟรี ตรวจได้ทุกมหาวิทยาลัยทั่วโลกทันที แค่พิมพ์ชื่อ

ผู้จ่ายเงิน คือใครสักคนที่คุณระบุชื่อไม่ได้ บริการจริงจะแสดงรายชื่อมหาวิทยาลัยที่ครอบคลุม และขอข้อมูลที่ใช้ระบุตัวบุคคล ซึ่งหลายครั้งต้องมีความยินยอมด้วย สิ่งที่คุณต้องเสียคือผลที่เดาเอาจากรายชื่อของเว็บนั้นเอง ซึ่งอาจเป็นข้อมูลของคนอื่นด้วยซ้ำ

เร็ว “ตัวแทน” ที่รับไปขอรายงานทางการมาให้ โดยคิดค่าบริการ

ผู้จ่ายเงิน คือคุณ และเงินนั้นไม่ได้ไปถึงหน่วยงานทางการ ศูนย์ยืนยันวุฒิการศึกษาของจีน CSSD เตือนถึงบุคคลที่อ้างว่าให้บริการยืนยันวุฒิและบริการเร่งด่วนในนามของศูนย์ โดย “เรียกเก็บค่าธรรมเนียมสูง” ผู้ที่ยื่นขอได้มีเพียงผู้สำเร็จการศึกษาเอง ผ่านแพลตฟอร์มของ CSSD หรือหน่วยงานทางการระดับมณฑล สิ่งที่ต้องเสียคือค่าธรรมเนียมและข้อมูลส่วนตัวของผู้สำเร็จการศึกษา ส่วนคุณได้รายงานที่เชื่อถือไม่ได้มาหนึ่งฉบับ

ฟรี อีเมลตอบกลับจาก “ฝ่ายทะเบียน” ที่ส่งมาจากอีเมลฟรีหรือโดเมนที่ตั้งชื่อเลียนแบบของจริง

ผู้จ่ายเงิน คือใครก็ตามที่จดทะเบียนที่อยู่อีเมลนั้น มหาวิทยาลัยตอบจากโดเมนของตัวเอง หรือผ่านบริการทางการที่ระบุชื่อไว้บนเว็บไซต์ของตน สิ่งที่คุณต้องเสียคือการตรวจสอบทั้งหมด เพราะไม่ว่าอีเมลนั้นจะบอกอะไร ก็ไม่มีใครในมหาวิทยาลัยเป็นคนพูด

เมื่อผลตรวจฟรีกับฝ่ายทะเบียนไม่ตรงกัน

สมมติว่าการตรวจผ่านที่อยู่เว็บที่พิมพ์ไว้บนใบปริญญาของผู้สมัคร A บอกว่าใช่ แต่ฝ่ายทะเบียนที่คุณหาช่องทางติดต่อเองไม่พบข้อมูล ขั้นแรกให้ตรวจว่าคุณส่งชื่อที่เขาใช้ในตอนนั้นและปีที่ถูกต้องไป แล้วถามอีกครั้ง ถ้ายังไม่พบอะไร ให้ยึดคำตอบของฝ่ายทะเบียน และอย่าเผชิญหน้ากับใครโดยอาศัยหน้าเว็บของผู้ขายเป็นหลักฐาน

เก็บคำตอบทั้งสองไว้ ในสหราชอาณาจักร ให้แจ้งเว็บตรวจสอบวุฒิปลอมนั้นไปที่ NCSC (ศูนย์ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของสหราชอาณาจักร) ซึ่งสอบสวนและลบเว็บไซต์หลอกลวงได้ และแจ้ง Hedd ผ่านหน้าติดต่อ ซึ่งรับแจ้งเรื่องสถาบันปลอมและการปลอมปริญญา

ในประเทศอื่น ให้แจ้งฝ่ายทะเบียนของมหาวิทยาลัยว่าคุณได้เห็นอะไรมา เพราะมหาวิทยาลัยย่อมอยากรู้ว่ามีคนแอบอ้างชื่อตน คู่มือสำหรับนายจ้างของเราอธิบายสิ่งที่ควรทำเมื่อพบของปลอมไว้แล้ว

ตามรอยเงินย้อนกลับไปถึงทะเบียน การตรวจฟรีมีค่าเท่ากับข้อมูลในทะเบียนที่อยู่เบื้องหลังมันพอดี และเส้นทางจะบอกคุณว่าทะเบียนนั้นเป็นของใคร เข้ามาทางประตูของมหาวิทยาลัยเองหรือ? ถ้าใช่ ทะเบียนนั้นก็เป็นของมหาวิทยาลัย แต่ถ้าเป็นของคนที่ขายใบปริญญา นั่นไม่ใช่การตรวจสอบ มันคือส่วนหนึ่งของการขาย

แหล่งอ้างอิง

ตรวจให้แน่ใจก่อนเชื่อ เครื่องมือฟรีในแล็บตรวจปริญญาปลอมช่วยดูเรซูเม่ เว็บไซต์ของสถาบัน ข้อความ หรือบริการ “ยืนยันวุฒิ” แล้วชี้สัญญาณเตือนให้เห็น พร้อมลิงก์ไปยังทะเบียนทางการ

เปิดแล็บตรวจปริญญาปลอม

บทความที่น่าอ่านต่อ

#ตรวจสอบวุฒิการศึกษา #ตรวจวุฒิฟรี #โรงงานผลิตปริญญา #ตรวจสอบวุฒิปลอม #เคล็ดลับการจ้างงาน

©⁠​‌​​​​​‌​‌​‌​‌​‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​​​‌‌‌‌‌​​​‌‌​‌‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌‌‌​​​‌​‌‌‌‌​‌‌​​‌‌​​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌‌‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌​​‌​‌​​‌​‌‌​‌​‌‌‌​‌‌​​‌‌​​‌​‌​‌‌‌​​‌​​‌‌​‌​​‌​‌‌​​‌‌​​‌‌​‌​​‌​‌‌​​​‌‌​‌‌​​​​‌​‌‌‌​‌​​​‌‌​‌​​‌​‌‌​‌‌‌‌​‌‌​‌‌‌​​‌‌‌‌‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​‌‌​​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​‌​​‌​‌‌​‌​​‌‌​​​​​​‌‌​‌‌‌​‌‌‌‌‌​​​‌‌​​‌​​​​‌‌​​‌​​​‌‌​​‌‌​​‌‌​​‌​​​‌‌‌​​‌​​‌‌‌​​​​‌‌​​​‌​​‌‌​​​​‌​‌‌​​​​‌​​‌‌​‌​‌⁠ 2026 Accredited University สงวนลิขสิทธิ์ข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย ข้อเท็จจริงทุกข้อมีลิงก์ไปยังแหล่งที่มา

พาสปอร์ตภาษา

เลือกภาษาของคุณ

ภาษาอื่น ๆ จะตามมาเร็ว ๆ นี้