خانه / دانستنیها / استعلام مدرک / استعلام رایگان مدرک
استعلام مدرک بدون هزینه
راه رایگان استعلام مدرک و «استعلامهای رایگانی» که تلهاند
میخواهید مدرکی را بدون پرداخت پول استعلام کنید و دو استعلام رایگان پیش رویتان است که هر دو میگویند «تأیید شد». فقط یکی از آنها سوابق دانشگاه را میخواند. راه تشخیصشان این است: ردّ پول را بگیرید.
هزینهٔ هر استعلام رایگان مدرک تحصیلی را بالاخره کسی میدهد. ببینید چه کسی.
فرض کنید شرکت کوچکی دارید و دو متقاضی به مرحلهٔ نهایی رسیدهاند، هر دو با مدرک دانشگاههای بریتانیا، و باید تا پیش از دوشنبه مدرکشان را بررسی کنید. سرویس رسمی حساب کاربری و کارت بانکی میخواهد، پس دنبال راهی رایگان میگردید.
پایین دانشنامهٔ متقاضی الف، نشانیای با عنوان «استعلام رایگان» چاپ شده است. متقاضی ب لینکی از سرویس مدارک دیجیتال دانشگاهش فرستاده است. هر دو استعلام فوریاند و هر دو میگویند «تأیید شد».
هر استعلام رایگانی حامی مالیای دارد، و همین حامی نشان میدهد سوابق چه کسی خوانده میشود. حامی را روی صفحه نمیبینید، پس از روی مسیر قضاوت کنید: به این استعلام از یک فهرست رسمی یا سایت خود دانشگاه رسیدهاید، یا از روی سندی که در دست دارید؟
| استعلام | چه کسی پولش را میدهد | چه چیزی را ثابت میکند |
|---|---|---|
| فهرست رسمی عمومی | دولت یا نهاد ناظر | دانشگاه را، نه فرد را |
| ادارهٔ آموزش دانشگاه (Registry) | دانشگاه (بعضی هزینه میگیرند) | مدرکِ همین فرد را |
| سوابق دیجیتال دانشآموخته | دانشگاه و سامانهای که با آن کار میکند | اینکه دانشگاه آن را صادر کرده است |
| سرویس HEDD (بریتانیا)، Clearinghouse (آمریکا) | معمولاً کسی که استعلام میکند | مدرکِ همین فرد را |
| نشانی یا کد QR روی دانشنامه | هر کسی که دانشنامه را صادر کرده است | بهتنهایی هیچ |
نشانی یا کد QR روی دانشنامه بهتنهایی چیزی را ثابت نمیکند. نشانیِ اصل به سایت دانشگاه منتهی میشود. نشانیِ فروشنده مثل رستورانی است که خودش برای خودش نقد و نظر مینویسد.
راهنمای HEDD، سرویس رسمی استعلام مدرک در بریتانیا، برای کارفرمایان از سرویسهای استعلام جعلیای میگوید که از روی سرویسهای واقعی ساخته شدهاند و "designed to back up fake documents and fool employers into believing a credential check has been made"؛ یعنی طراحی شدهاند تا پشتوانهٔ اسناد جعلی باشند و کارفرماها را فریب دهند تا خیال کنند مدرک استعلام شده است.
این را روی دو متقاضی مرحلهٔ نهایی امتحان کنید. هزینهٔ هر کدام از این استعلامها را چه کسی میدهد؟ اول تصمیم بگیرید، بعد باز کنید.
نشانی «استعلام رایگان» که روی دانشنامهٔ متقاضی الف چاپ شده است
هر کسی که دانشنامه را صادر کرده است. ممکن است دانشگاه باشد یا یک فروشنده، و صفحه به شما نمیگوید کدام. از نو، از سایت خود دانشگاه شروع کنید.
لینک متقاضی ب، که آن را در سایت خود سرویس مدارک دیجیتال باز کردهاید
دانشگاه، از طریق سرویس مدارک دیجیتالش. دارید سوابق امضاشدهٔ خود دانشگاه دربارهٔ متقاضی ب را میخوانید.
پاسخ ایمیلی ادارهٔ آموزش دربارهٔ متقاضی الف، از نشانیای که خودتان در سایت دانشگاه پیدا کردهاید
دانشگاه. پاسخ از سوابق خود دانشگاه میآید، از دری که خودتان انتخاب کردهاید.
اعتبارسنجی مدرک دانشگاهی بدون پرداخت پول: سه قدم
۱. دانشگاه را در فهرستی بررسی کنید که خودش نمیتواند دستکاریاش کند
هزینه برای شما: هیچ از فهرست رسمی کشوری که دانشگاه در آن است شروع کنید:
- بریتانیا: راهنمای سایت GOV.UK برای فهرست هر یک از کشورهای تشکیلدهندهٔ بریتانیا، و جستوجوی مؤسسهها در HEDD برای نهادهای رسمی اعطای مدرک.
- آمریکا: پایگاه DAPIP، فهرست مؤسسههای دارای اعتباربخشی در وزارت آموزش آمریکا.
- استرالیا و نیوزیلند: فهرست ملی (National Register) مؤسسههای آموزش عالی در TEQSA (نهاد ناظر آموزش عالی استرالیا)، و جستوجوی مؤسسههای آموزشی رسمی در NZQA (سازمان صلاحیتهای آموزشی نیوزیلند) که میتوانید نتیجهاش را فقط به دانشگاهها محدود کنید.
- جاهای دیگر: فهرست خود وزارت آموزش آن کشور، بهعلاوهٔ ابزار ما برای فهرستهای هشدار دولتی.
نهادی را جستوجو کنید که مدرک را اعطا میکند: سایت GOV.UK هشدار میدهد که هر کالجی که دورهٔ دانشگاهی درس میدهد، لزوماً اجازهٔ اعطای مدرک ندارد. این بررسی دربارهٔ کالج است، نه دربارهٔ فرد.
در فهرست نبود؟ مدرک را تأییدنشده بدانید، نه جعلی.
در بریتانیا چند نهاد مدرکهای خاص خودشان را اعطا میکنند؛ مثل Degree of the Utter Bar که Inns of Court (انجمنهای حرفهای وکلای مدافع در انگلستان و ولز) اعطا میکند. سایت GOV.UK اینها را با عنوان مدرکهای به رسمیت شناختهشده (recognised awards) فهرست کرده است. برای دانشگاهی که تعطیل یا ادغام شده، جستوجوی HEDD در صورت امکان نشان میدهد سوابقش اکنون نزد کیست (پرسشهای متداول آن را ببینید). پیش از تصمیمگیری، از نهاد رسمی یا ادارهٔ آموزش دانشگاه بپرسید.
۲. سوابق رسمی را از خود دانشآموخته بخواهید
هزینه برای شما: هیچ در بریتانیا و آمریکا، بعضی دانشگاهها دانشنامه یا ریزنمرات دیجیتالِ تأییدشده را از طریق سامانههایی مثل Gradintel یا Parchment صادر میکنند: دانشآموخته آن را از حساب کاربری خودش میفرستد و شما سوابق تأییدشدهٔ دانشگاه را میبینید. در استرالیا و نیوزیلند، سامانهٔ My eQuals میگوید دریافت مدارکی که در آن به اشتراک گذاشته میشود «رایگان است».
هر سرویسی که باشد، سوابقِ بهاشتراکگذاشتهشده را در سایت خود آن سرویس باز کنید؛ سایتی که نشانیاش را خودتان تایپ کردهاید یا از سایت دانشگاه به آن رسیدهاید.
برای فایلهای OpenCerts سنگاپور، سایت opencerts.io نشان میدهد که فایل دستکاری نشده است یا نه، و آیا مؤسسهای که نامش در فایل آمده، در سایت رسمی خودش پشت آن ایستاده است یا نه. فایلها را میشود کپی کرد، پس مطمئن شوید کسی که نامش در فایل آمده همان کسی است که روبهرویتان نشسته.
یا از او بخواهید ترتیبی بدهد که دانشگاهش مدرک را مستقیم برای شما تأیید کند. یک پیام کافی است:
«ممکن است سوابق رسمی مدرکتان را با من به اشتراک بگذارید، یا از طریق سرویس مدارک دیجیتال دانشگاهتان، یا با درخواست از ادارهٔ آموزش که آن را مستقیم برای من تأیید کند؟ این را از همه میخواهم، و کپی دانشنامه بهتنهایی کافی نیست.»
۳. از خود دانشگاه بپرسید، از در اصلی
هزینه برای شما: هیچ، یا تعرفهٔ خود ادارهٔ آموزش ادارهٔ آموزش را از طریق سایت رسمی دانشگاه پیدا کنید، بپرسید چقدر هزینه میگیرد و بعد اینها را بفرستید:
- نام کامل دانشآموخته در زمان تحصیل، و هر نامی که از آن به بعد داشته است
- تاریخ تولدش
- عنوان مدرک، رشته و سالی که ادعا میکند
- رضایتنامهٔ امضاشدهٔ او (در بریتانیا احتمالاً لازم میشود؛ کالج آمریکایی شاید آن را نخواهد، چنانکه در ادامه توضیح دادهایم)
- یک سؤال: «میتوانید تأیید کنید که این شخص این مدرک را دارد یا نه؟»
در آمریکا، کالج ممکن است "degrees, honors, and awards received"، یعنی مدرکها، افتخارات و جوایز دریافتشده، و نیز تاریخ شروع و پایان تحصیل را طبق قانون FERPA (قانون حریم خصوصی سوابق تحصیلی در آمریکا) جزو اطلاعات عمومی فهرست (directory information) بداند و بدون رضایت فرد تأییدشان کند، مگر آنکه دانشجو انصراف داده باشد. بعضی کالجها این سؤالها را به National Student Clearinghouse میسپارند که از هر کسی که استعلام را سفارش دهد، هزینه میگیرد.
اگر خودتان دانشآموختهاید و از شما میخواهند هزینهٔ استعلام مدرک خودتان را بدهید: صفحهٔ اصلی HEDD میگوید این سرویس "is not for use by students or graduates to verify their own awards"؛ یعنی دانشجویان یا دانشآموختگان نباید با آن مدرک خودشان را استعلام کنند. پرسشهای متداول آن هم میافزاید که وقتی کارفرما یا آژانس کاریابی استعلام را لازم میداند، "it is their responsibility to arrange and pay for the verification request"؛ یعنی ترتیب دادن درخواست استعلام و پرداخت هزینهاش بر عهدهٔ خود آنهاست.
برچسب قیمت را برگردانید: تلهٔ استعلام رایگان واقعاً چقدر تمام میشود
رایگان لینک «استعلامی» که نمیتوانید ردش را تا سایت خود دانشگاه بگیرید
چه کسی پولش را میدهد: هر کسی که آن را ساخته، و صفحه نمیگوید کیست. به جایش از سایت خود دانشگاه شروع کنید. اگر مال فروشنده باشد، هزینهٔ واقعیاش برای شما: یک «بله»ی دروغین، با نام شما پای تصمیم.
رایگان هر دانشگاهی در دنیا، فوری؛ فقط نام را تایپ کنید
چه کسی پولش را میدهد: کسی که نمیتوانید نامش را بگویید. سرویسهای واقعی فهرست دانشگاههایی را که پوشش میدهند اعلام میکنند و اطلاعات هویتی میخواهند، اغلب همراه با رضایتنامه. هزینهٔ واقعیاش برای شما: حدسی از فهرست خود سایت، که شاید اصلاً دربارهٔ کس دیگری باشد.
سریع «کارگزاری» که در ازای پول، گزارش رسمی را برایتان میگیرد
چه کسی پولش را میدهد: خود شما، آن هم نه به نهاد رسمی. مرکز استعلام مدرک چین، CSSD، دربارهٔ کسانی هشدار داده که ادعا میکنند به نام این مرکز خدمات استعلام و خدمات فوری ارائه میدهند و «هزینههای گزاف میگیرند». فقط خود دانشآموخته میتواند درخواست بدهد، از طریق سامانهٔ CSSD یا نمایندگیهای رسمی استانی. هزینهٔ واقعیاش: برای دانشآموخته یک هزینه و اطلاعات شخصیاش، و برای شما گزارشی که نمیتوانید به آن اعتماد کنید.
رایگان پاسخی از «ادارهٔ آموزش»، که از یک ایمیل عمومی رایگان یا دامنهای مشابهسازیشده فرستاده شده است
چه کسی پولش را میدهد: هر کسی که آن نشانی را ثبت کرده است. دانشگاهها از دامنهٔ خودشان پاسخ میدهند، یا از طریق سرویسی رسمی که در سایت خودشان معرفی کردهاند. هزینهٔ واقعیاش برای شما: کل استعلام؛ پاسخ هر چه بگوید، هیچکس در دانشگاه آن را نگفته است.
وقتی استعلام رایگان و ادارهٔ آموزش با هم نمیخوانند
فرض کنید استعلام چاپشده روی دانشنامهٔ متقاضی الف گفته «بله»، اما ادارهٔ آموزشی که خودتان پیدا کردهاید هیچ سابقهای ندارد. اول مطمئن شوید نامی را که او در آن زمان داشته و سال درست را فرستادهاید، و دوباره بپرسید. اگر باز هم چیزی نبود، حرف ادارهٔ آموزش ملاک است. صرفاً به پشتوانهٔ صفحهٔ فروشنده با کسی برخورد نکنید.
هر دو پاسخ را نگه دارید. در بریتانیا، سایت استعلام جعلی را به NCSC (مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا) گزارش دهید که میتواند سایتهای کلاهبرداری را بررسی و حذف کند، و از طریق صفحهٔ تماس HEDD هم به آن خبر بدهید؛ این صفحه گزارش مؤسسههای قلابی و تقلب در مدرک را میپذیرد.
در جاهای دیگر، آنچه را به شما نشان دادهاند به ادارهٔ آموزش دانشگاه بگویید: حتماً میخواهد بداند از نامش سوءاستفاده میشود. راهنمای کارفرمایان ما توضیح میدهد اگر به مدرک جعلی برخوردید چه کنید.
ردّ پول را تا خود سوابق بگیرید. ارزش استعلام رایگان دقیقاً به اندازهٔ سوابقی است که پشت آن است، و مسیر به شما میگوید این سوابق مال کیست. از در خود دانشگاه وارد شدهاید؟ پس سوابق مال دانشگاه است. اگر مال کسی باشد که دانشنامه را فروخته، دیگر استعلام نیست؛ بخشی از همان معامله است.
منابع
- راهنمای HEDD و Prospects برای کارفرمایان دربارهٔ تقلب در مدرک: سرویسهای استعلام جعلی
- سرویس HEDD: نه برای استعلام مدرک خود دانشآموختگان، اثبات رضایت؛ جستوجوی مؤسسهها؛ پرسشهای متداول: چه کسی هزینه را میدهد؛ تماس با ما: گزارش مؤسسههای قلابی و تقلب در مدرک
- سایت GOV.UK: آیا دانشگاه یا کالج شما مجاز به اعطای مدرک است؟، همراه با فهرست مدرکهای به رسمیت شناختهشده
- سامانههای Gradintel و Parchment: مدارک دیجیتال تأییدشدهای که دانشگاهها صادر میکنند
- وزارت آموزش آمریکا (US Department of Education): پایگاه DAPIP
- نهاد TEQSA: فهرست ملی مؤسسههای آموزش عالی و سازمان NZQA: یافتن مؤسسههای آموزشی
- سامانهٔ My eQuals: استعلام اسناد و پرسشهای متداول برای استعلامکنندگان: دریافت رایگان، متعلق به مؤسسههای عضو
- سامانهٔ OpenCerts: پرسشهای متداول: تأیید شدن فایل چه چیزی را ثابت میکند، فایلهای کپیشده
- وزارت آموزش آمریکا: آییننامهٔ FERPA، 34 CFR Part 99: اطلاعات عمومی فهرست (بندهای 99.3 و 99.37)
- صفحهٔ Verify Now در National Student Clearinghouse: مؤسسههای عضو، اطلاعات لازم، پرداخت هزینه از سوی درخواستکننده
- مرکز CSSD (وزارت آموزش چین): اطلاعیه دربارهٔ خدمات استعلام
- مرکز NCSC: گزارش سایت کلاهبرداری
پیش از اعتماد، بررسی کنید. ابزارهای رایگان آزمایشگاه مدرک جعلی رزومه، سایت یک دانشگاه، یک پیام یا یک سرویس «استعلام» را بررسی میکنند و نشانههای هشدار را با لینک به فهرستهای رسمی نشان میدهند.